Jak poprawnie powinien być zbudowany strop „kanadyjczyka”?

Jeśli dom zaprojektowany w technologii „kanadyjskiej”, czyli lekkiego szkieletu drewnianego, budowany jest w sposób tradycyjny z elementów łączonych na placu budowy, wtedy możemy sprawdzić, czy jego strop jest montowany zgodnie z zasadami.

Pamiętajmy, że nawet niewielkie odstępstwa od zasad technologii budownictwa szkieletowego mogą znacznie pogorszyć jakość i trwałość domu. Dotyczy to oczywiście także stropów, zarówno pod względem ich wytrzymałości, jak i użytkowania. O ile jednak bezpieczeństwo mieszkańców, jeśli tylko strop został zrobiony zgodnie z projektem, jest zwykle zapewnione, o tyle jego skrzypienie lub mała izolacyjność akustyczna może być dla nich znaczną uciążliwością.

BUDOWA STROPU

Stropy, podobnie jak na inne elementy konstrukcji budynku szkieletowego, powinny być wykonane z drewna iglastego, suszonego komorowo, czterostronnie struganego i o sfazowanych krawędziach (Fot. 1). Stosowanie takiego drewna praktycznie eliminuje kurczenie i paczenie się elementów, w pewnym stopniu zmniejsza też jego podatność na ogień i zasiedlanie przez owady.

Fot. Wojciech Nitka
Fot. 1 – Belki stropowe opierają się na oczepach ścian zewnętrznych i wewnętrznych lub mogą być zamocowane do podciągów, zastępujących ściany; w głębi widoczna belka oczepowa
Rys. 1 – Budowa stropu wykonanego w technologii lekkiego szkieletu drewnianego

Na konstrukcję stropu składają się belki stropowe i czołowe (Rys. 1). Przekrój belek stropowych zależy od ich rozpiętości i przyjętego rozstawu oraz wielkości obciążeń. Zwykle belki projektuje się w rozstawie 40 cm. Tak gęsty ich rozstaw pozwala na zastosowanie belek o mniejszym przekroju, na przykład 38 x 185 mm, ale oczywiście wszystko zależy od rozpiętości stropu i przyjętych obciążeń.

Belki stropu nad parterem lub piętrem opierają się na oczepach ścian lub podciągach, zastępujących ściany (Fot. 2). Końce belek stropowych spięte są belkami czołowymi, które – ułożone na oczepach ścian – zamykają strop na krawędziach prostopadłych do jego rozpiętości.

Belki stropowe są zwykle usztywniane za pomocą przewiązek pełnych, krzyżulcowych (Fot. 3) lub skratowań wykonanych z taśm metalowych. Jako ochrona przed wyboczeniem belek może być także traktowane poszycie stropu z płyt wiórowych oraz drewniany ruszt z łat przybitych do belek od spodu stropu.

Fot. Wojciech Nitka
Fot. 2 – Belki stropowe mocuje się do podciągów za pomocą specjalnie ukształtowanych łączników metalowych
Fot. Wojciech Nitka
Fot. 3 – Krzyżulce pomiędzy belkami stropowymi chronią je przed wyboczeniem, zwiększając dzięki temu nośność i sztywność stropu

POSZYCIE STROPU

Strop od wierzchu przykrywa się poszyciem z uodpornionych na wilgoć płyt drewnopochodnych, na przykład MFP lub OSB/3, najlepiej z krawędziami wyprofilowanymi we wpusty i wypusty. Ich grubość, w zależności od osiowego rozstawu belek, wynosi 18-22 mm. Płyty układa się mijankowo, z przesunięciem o mniej więcej pół płyty (Fot 4). Do mocowania płyt poszycia zaleca się stosowanie gwoździ karbowanych lub skrętnych.

Między płytami o krawędziach płaskich należy pozostawić około 3 mm szczelinę, aby przy nierównomiernym obciążeniu i pod wpływem zmian wilgotności w pomieszczeniu płyty nie ocierały się o siebie.

Innym rozwiązaniem jest smarowanie krawędzi płyt masą uszczelniającą, uniemożliwiającą ich bezpośredni styk.

Swobodne krawędzie płyt (nie spoczywające na belkach) można też połączyć specjalnymi klipsami metalowymi, przypominającymi swoją budową literę H.

Fot. Wojciech Nitka
Fot. 4 – Po ułożeniu wełny mineralnej między belkami stropowymi, mocuje się na nich poszycie z płyt wiórowych układanych mijankowo
Fot. Wojciech Nitka
Fot. 5 – Sufit z płyt gipsowo-kartonowych lub gipsowo-włóknowych na ruszcie z metalowych profili podwiesza się do belek stropowych za pomocą wieszaków

SUFIT

Jako wykończenie stropu od spodu stosuje się płyty gipsowo-kartonowe, gipsowo-włóknowe lub okładzinę drewnianą (boazerię). Mocuje się je do rusztu z profili metalowych (Fot. 5) lub drewnianych łat.

IZOLACJA AKUSTYCZNA

Każdy strop, po którym się chodzi, mniej lub bardziej się odkształca. W stropie o konstrukcji drewnianej uginać się może zarówno podłoga (czyli płyty poszycia stropu), jak i belki stropowe. Jeśli strop jest bardzo sztywny, ugięcia są niezauważalne. Gdy jednak jest inaczej, poszczególne jego elementy – odkształcając się – ocierają się o siebie i właśnie to słyszymy jako skrzypienie podłogi.

By tego uniknąć i jednocześnie zwiększyć izolacyjność akustyczną stropu, należy:

  • do montażu belek stropowych i do mocowania płyt poszycia stosować gwoździe karbowane lub skręcane, odpowiedniej wielkości, w liczbie i rozstawie zgodnymi z projektem;
  • między belkami stropowymi umieścić wełnę mineralną lub inne materiały izolacyjne, na przykład na bazie włókien drzewnych; im grubsza jest warstwa izolacji, tym bardziej „cichy” będzie strop;
    Uwaga! W stropach międzykondygnacyjnych nie stosuje się folii opóźniacza pary wodnej;
  • płytę poszycia stropu odizolować od górnych krawędzi belek stropowych za pomocą przekładek z kleju albo podkładek z filcu lub taśmy gumowej.
    Uwaga! W krajach Ameryki Północnej jako izolację rozdzielającą belki od płyt poszycia stosuje się specjalny klej syntetyczny o nazwie Liquid Nails, który eliminuje bezpośredni kontakt płyty z belką, dodatkowo usztywnia konstrukcję budynku, ogranicza wychodzenie gwoździ z płyty poszycia oraz zmniejsza liczbę gwoździ, niezbędnych do właściwego połączenia płyt z belkami stropowymi. W Polsce zamiast Liquid Nails stosuje się najczęściej gęsty klej stolarski Wikol, podkładki filcowe lub taśmy akustyczne. Natomiast w Skandynawii stosuje się do tego celu gumowe podkładki dystansowe.

Autor: Wojciech Nitka, budujzdrewna.pl

WIĘCEJ NA Ten temat:

Jak poprawnie powinna być zbudowana ściana „kanadyjczyka”?

Jak poprawnie powinien być zbudowany dach „kanadyjczyka”?

Jak poprawnie powinny być wykonane nadproża w ścianach „kanadyjczyków”?

Jakie są zalety i wady domów kanadyjskich?

Jakie są zalety drewna jako materiału budowlanego?

Czy warto zdecydować się na dom drewniany, wykonywany z prefabrykatów?

Zobacz także

Choć powszechnie wiadomo, jak ważne dla budowanego domu są fundamenty, to inwestorzy raczej nie interesują się ich projektem. Jest to oczywiście w pełni zrozumiałe, ponieważ za ich poprawne zaprojektowanie odpowiada konstruktor, który opracowywał projekt konstrukcyjny domu. Trudno zatem oczekiwać, że inwestorzy, którzy zazwyczaj nie mają wykształcenia budowlanego, podejmą się sprawdzenia poprawności projektu ław fundamentowych w budowanym domu. Przeważnie nie przychodzi im to nawet do głowy – wychodzą bowiem […]

.

Z powodu smogu coraz więcej samorządów wprowadza przepisy, które już w niedługim czasie mogą zabronić – zwłaszcza w dużych miastach – ogrzewania domów i mieszkań węglem i drewnem. Zakazy te dotyczyć będą zapewne także kominków, choć spalane w nich suche drewno, szczególnie liściaste, jest z pewnością dużo mniej szkodliwe dla środowiska niż węgiel, szczególnie ten o niskiej jakości. Ten radykalny, choć z pewnością słuszny […]

.
Fot. Ytong Xella

Domy ze ścianami jednowarstwowymi, oprócz wielu innych zalet, mają także tę, że buduje się je szybciej niż budynki, w których mury ścian zewnętrznych muszą być na późniejszym etapie budowy osłonięte warstwą ocieplenia. Jest tak dlatego, że ściany jednowarstwowe od razu spełniają zarówno wymagania wytrzymałościowe, jak i izolacyjności termicznej, podczas gdy w ścianach dwuwarstwowych obie te funkcje są od siebie rozdzielone. W ścianach dwuwarstwowych za przeniesienie występujących w budynku obciążeń odpowiada […]

.
Fot. KFD

Kominek z płaszczem wodnym, nazywany czasem po prostu wodnym, może być źródłem ciepła dla centralnego ogrzewania domu i podgrzewania wody. Przyjęło się jednak uważać, że zgodnie z przepisami nie może być on jedynym urządzeniem grzewczym w domu, gdyż nie jest w stanie ogrzać go samodzielnie. Tymczasem to nieprawda, choć trzeba przyznać, że ogrzewanie domu samym kominkiem jest dość kłopotliwe i musi być spełnionych kilka warunków, żeby to miało sens. Po pierwsze […]

.