Jak naprawić źle zamontowany ruszt do montażu płyt g-k na poddaszu?

Płyty gipsowo-kartonowe, z których obecnie najczęściej wykonuje się zabudowę poddasza, przestały się rysować na stykach, od kiedy metalowy ruszt do ich mocowania zaczął być mocowany do krokwi i jętek za pomocą elastycznych wieszaków, a nie przykręcany do nich na sztywno.

Ta technologia wykonywania zabudowy poddasza jest stosowana powszechnie od co najmniej kilkunastu lat, ale wciąż trafiają się wykonawcy, którzy nie potrafią jej poprawnie zastosować.
Nie rozumieją na przykład, że elastyczne podwieszenie płyt g-k do konstrukcji dachu nie znaczy wcale, iż mają one wraz z metalowym rusztem wisieć na blaszanych wieszakach jak baldachim. Bardzo ważne jest bowiem, by zabudowa z płyt była wykonywana w poszczególnych pomieszczeniach poddasza. Jej metalowy ruszt musi być w nich na stałe zamocowany do ścian działowych i ewentualnie szczytowych, a tylko w środku podwieszany elastycznie do krokwi i jętek za pomocą blaszanych wieszaków. Tylko taki podział zabudowy na mniejsze pola gwarantuje, że będzie miała ona odpowiednią sztywność i nie będzie podatna na ruchy więźby dachowej, a więc nie będzie się rysować.

JEDNA ZABUDOWA DLA CAŁEGO DACHU

W pewnym domu wykonawcy zdecydowali się na zrobienie jednej obudowy z płyt gipsowo-kartonowych od razu nad całym poddaszem. Dach był tu zbliżony swym kształtem do kopertowego, ale miał skomplikowaną, wielopołaciową bryłę. Zrozumiałe więc, że także obudowa poddasza nie składała się z samych prostokątnych płaszczyzn. Nie to jednak było przyczyną, że wykonawcy zdecydowali się zrobić ją nad ścianami działowymi, których konsekwentnie nie wykorzystywali do mocowania metalowego rusztu, zarówno w poziomie jętek (Fot. 1 i 2), jak i na skosach dachu (Fot. 3 i 4). Musieli mieć w tym głębszy zamysł, gdyż to oni wymurowali ściany działowe na poddaszu do linii obudowy z płyt g-k.

Fot. 1 – Na tym poddaszu obudowa z płyt g-k wraz z metalowym rusztem miała zostać wykonana nad ścianami działowymi pomieszczeń na poddaszu – to był „autorski” pomysł pierwszych wykonawców domu
Fot. 2 – Jak widać płyty g-k miały być wsuwane nad ściany działowe, a następnie mocowane do rusztu, który był jedynie podwieszony do krokwi i jętek dachowych z pomocą metalowych wieszaków
Fot. 3 – Także na skosach dachu płyty g-k miały przechodzić do sąsiednich pomieszczeń nad ścianami działowymi, wykonanymi – ze starannie przycinanych na ich krawędziach – pustaków ceramicznych
Fot. 4 – Zagęszczenie metalowych profili na krawędzi skosów dachu i poziomego sufitu, podwieszonego do jętek, wynikało raczej z braku ich rozplanowania niż potrzeby wzmocnienia w tym miejscu rusztu

Zrobienie ciągłej zabudowy dla całego poddasza, jedynie podwieszonej metalowymi wieszakami do więźby dachowej, to poważny błąd. Trudno bowiem liczyć, że przy takiej konstrukcji będzie ona odporna na drgania i odkształcenia dachu, wywołane podmuchami wiatru lub nierównomiernym obciążeniem śniegiem. Nie wiadomo też, jak połączyć ze ścianami działowymi płyty gipsowo-kartonowe, by nie pękały na stykach i nie tworzyły w tych miejscach mostków akustycznych. Do tego wszystkiego zastosowali ruszt pojedynczy zamiast podwójnego, który w tych warunkach sprawdziłby się niewątpliwie lepiej.
Nie był to niestety jedyny błąd, który ci wykonawcy popełnili przy tym dachu. Przede wszystkim wełnę mineralną ułożyli między krokwiami na styk z deskami sztywnego poszycia dachu, bez pozostawienia szczeliny wentylacyjnej. Ponadto nie zamocowali jej w żaden sposób do krokwi, więc obie warstwy wełny miały być podtrzymywane przez mało sztywny i wytrzymały ruszt z pojedynczych, metalowych profili.
Głównym błędem było jednak to, że ocieplanie i wykonywanie obudowy dachu rozpoczęli przed zrobieniem na ścianach w całym domu tynków gipsowych oraz na podłogach – wylewek betonowych. Są one bowiem źródłem dużych ilości wilgoci, co jest szkodliwe nie tylko wełny mineralnej, ale przede wszystkim dla płyt gipsowo-kartonowych.

ZABUDOWA OD ŚCIANY DO ŚCIANY

Inwestor, zaalarmowany przez elektryka, który pojawił się na budowie, by rozpocząć rozprowadzanie po domu przewodów elektrycznych, zrezygnował z dotychczasowej ekipy i zatrudnił drugą, która miała mu „uratować” budowę domu.
Nowy wykonawca musiał przynajmniej częściowo zdemontować dotychczasowy ruszt obudowy (Fot. 5) oraz po raz drugi ułożyć wełnę mineralną między krokwiami, tym razem z pozostawieniem szczeliny wentylacyjnej.
Po przecięciu długich profili na ścianami działowymi (Fot. 6), nadmurował je tak, żeby dało się do nich z obu stron zamocować profile przyścienne (Fot. 7), do których teraz będą przykręcane profile główne rusztu.
Przy okazji poprawione zostały ruszty wokół okien dachowych (Fot. 8), gdyż przez poprzednich wykonawców zostały wykonane nie tylko niezgodnie ze sztuką budowlaną, ale także w taki sposób, że ościeżnic okiennych nie dałoby się połączyć poprawnie z płytami obudowy.

Fot. 5 – Poprawianie ocieplenia dachu trzeba było rozpocząć od demontażu metalowych profili i powtórnego ułożenia wełny mineralnej, tym razem ze szczeliną wentylacyjną między ociepleniem a sztywnym poszyciem
Fot. 6 – Proces zdejmowania metalowych profili rusztu ułatwiono sobie przez ich przecinanie nad ścianami działowymi; obcięte profile, podobnie jak większość wieszaków, wykorzystano później do zrobienia nowego rusztu
Fot. 7 – Przed wykonaniem nowego rusztu, trzeba było wszystkie ścianki nadmurować, by można było przykręcić do nich z każdej strony profile przyścienne, w których zamontowane będą teraz profile główne
Fot. 8 – Od nowa zostały też wykonane fragmenty rusztu wokół okien dachowych, gdyż w poprzedniej „wersji” nie tylko gorzej doświetlały one pomieszczenia, ale i nie dałoby się do ich ościeżnic poprawnie zamocować płyt g-k

Na skosach dachu pozostawiono ruszt pojedynczy; w poziomie – pod jętkami – zrobiono podwójny (Fot. 9), by mógł przenieść większe obciążenie wełną oraz by nadać w tym miejscu obudowie większą sztywność.
By nie doszło do zawilgocenia wełny mineralnej podczas tynkowania ścian w całym domu, osłonięto ją szczelnie paroizolacją (na skosach – pod rusztem, a w poziomie – przez przyklejenie folii do metalowych profili).
Płyty gipsowo-kartonowe zostaną na poddaszu zamontowane oczywiście później (Fot. 10), gdy dom już wyschnie po ułożeniu tynków i wylewek podłogowych.

Fot. 9 – W poziomie jętek wykonano ruszt podwójny, nie tylko ze względu na większą jego sztywność, ale także dlatego, że obudowa poddasza jest w tym miejscu bardziej obciążona wełną mineralną niż na skosach dachu
Fot. 10 – Ocieplenie dachu osłonięto szczelnie folią paroizolacyjną, by wełna mineralna nie została zawilgocona podczas wykonywania tynków wewnętrznych; płyty g-k zostaną zamontowane wtedy, gdy dom będzie już suchy

więcej na ten temat:

Jak montować płyty gipsowo-kartonowe, żeby nie rysowały się na stykach?

Jak wykonuje się podwójny ruszt do mocowania płyt g-k na suficie i skosach?

Jak mocować płyty gipsowo-kartonowe do rusztu z metalowych profili?

Dlaczego wełna mineralna nie może dotykać do sztywnego poszycia dachu?

Jak powinien być wykonany ruszt pod płyty g-k w narożach dachu?

Zobacz także

W domach jednorodzinnych ze stromymi dachami więźby dachowe mają najczęściej konstrukcję krokwiowo-jętkową. Budynki te są bowiem zbyt szerokie, żeby można było w nich zastosować proste więźby krokwiowe i zbyt wąskie, by konstrukcja dachu musiała być płatwiowo-kleszczowa. Ze względu na dużą popularność dachów krokwiowo-jętkowych mogłoby się wydawać, że nie powinny się w nich zdarzać błędy – ani wykonawcze, ani projektowe. Tymczasem wcale tak nie jest. Najczęstszym z błędów jest niepoprawne […]

.

Kuchnia musi być przede wszystkim wygodna w użytkowaniu, jednak nie bez znaczenia jest również jej estetyka. W niej przygotowuje się bowiem posiłki, a na doznania smakowe osób je spożywających ma wpływ – obok umiejętności kucharza, receptury potraw oraz jakości użytych składników – także wygląd tego miejsca. Planując rozmieszczenie oraz rodzaj, wielkość i kolorystykę kuchennych mebli i urządzeń, trzeba kierować się – oprócz gustu i upodobań domowników […]

.

Gdy na budowie widzi się solidny żelbetowy strop nad parterem, aż trudno uwierzyć, że po zdjęciu stemplowania ugnie się on już pod własnym ciężarem. A przecież później będą go jeszcze obciążać podłoga, ściany działowe, meble oraz mieszkańcy i ich goście. Tymczasem prawda jest taka, że każdy strop, podobnie jak każda obciążana belka, ugina się mniej lub bardziej. I nie ma znaczenia, czy jest on żelbetowy, drewniany czy stalowy. Dlatego […]

.

W betonowych elementach konstrukcji domu murowanego, takich jak stropy, schody i słupy, a w budynkach niepodpiwniczonych – także podkład podłogi na gruncie, znajduje się dużo wilgoci technologicznej. To samo dotyczy jego murowanych ścian, zwłaszcza gdy są wykonane z bloczków betonu komórkowego lub wapienno-piaskowych. Wilgoci tej warto się pozbyć przed przystąpieniem do dalszych prac budowlanych, ale nie jest to wcale łatwe. Najtrudniej jest to zrobić wtedy, gdy dom ma być wybudowany w ciągu […]

.