Jak dobrze zamontować okap kuchenny?
25 października 2020

Okap to jeden z podstawowych elementów wyposażenia kuchni, który należy dostosować do warunków lokalowych. Równie ważny jak dobór odpowiedniej wydajności urządzenia, jest jego prawidłowy montaż. Temat ten jest dość złożony. Pod uwagę należy wziąć nie tylko mocowanie samego okapu, ale i jego wpływ na całą wentylację w domu. Na co więc zwrócić uwagę przy montażu i jak wygląda montaż różnych rodzajów okapów?

Wyciąg czy pochłaniacz?

Podstawowa kwestia to wybór trybu pracy okapu kuchennego. Urządzenia te dzielą się na dwa rodzaje – wyciągi i pochłaniacze. W pierwszym przypadku okap działa w obiegu otwartym, czyli odprowadza powietrze na zewnątrz budynku. Pochłaniacz działa w obiegu zamkniętym. Po przefiltrowaniu powietrze jest wydmuchiwane z powrotem do pomieszczenia.

Wyciąg musi być podłączony do osobnego kanału wentylacyjnego. Nie jest dozwolone podłączanie okapu do zbiorczych kanałów wentylacji, a w szczególności zabronione jest podłączanie wyciągu do przewodów odprowadzających spaliny z kotłów i pieców grzewczych. Takie działanie nie tylko jest niepraktyczne (okap będzie miał mniejszą efektywność), ale i może być niebezpieczne.

Podłączenie się do wentylacji w ten sposób może wywołać zaburzenia cyrkulacji powietrza w całym domu, prowadząc na przykład do zjawiska tzw. cofki, czyli ciągu wstecznego. W efekcie okap zamiast wydmuchiwać powietrze na zewnątrz, będzie je zasysał do wewnątrz, pogarszając jakość powietrza i powodując ryzyko zaczadzenia.

Jest też kilka innych przeszkód w podłączeniu wyciągu w kuchni, np. zbyt wąski kanał wentylacyjny, zwłaszcza w dużej kuchni otwartej, w której średnica przewodu powinna być większa niż standardowo. Ale drożność kanału wentylacyjnego to nie jedyny problem, bo kłopotliwa może być także nieszczelność kanału czy montaż w domu z rekuperacją.

Z kolei pochłaniacz nie jest podłączany do zewnętrznej wentylacji. Aby skutecznie pozbywać się nieprzyjemnych zapachów, ma on założone dodatkowe filtry węglowe. Jako że powietrze przez niego przefiltrowane pozostaje w pomieszczeniu, nie rozwiązuje on problemu gromadzącej się pary i zwiększającego się poziomu wilgotności. Warto pamiętać, że pochłaniacz powinien mieć nieco większą wydajność niż wyciąg montowany w tym samym pomieszczeniu. Dobrze też zwrócić uwagę na to, że pochłaniacz generuje większy hałas niż wyciąg.

W większości przypadków okap kuchenny można podłączyć zarówno jako pochłaniacz, jak i jako wyciąg. Wystarczy zamontować w urządzeniu filtry z węglem aktywnym. Część modeli, zwłaszcza okapy wyspowe podwieszane na linkach, mogą działać tylko w trybie pochłaniacza. Nie umożliwiają podłączenia okapu do wentylacji. Szeroki wybór wyciągów i pochłaniaczy oferuje każdy producent. Przykładem mogą być okapy kuchenne Nortberg, o czym można się przekonać pod tym linkiem: www.nortberg.pl.

Podłączanie okapu do kanału wentylacyjnego

Miejsce montażu okapu jest uzależnione od tego, gdzie znajduje się kuchenka. W przypadku wyciągów dodatkowo trzeba wziąć pod uwagę umiejscowienie kratki wentylacyjnej. Im dalej jest położona od okapu, im więcej po drodze jest załamań przewodu i im bardziej mają ostry kąt, tym gorsza skuteczność urządzenia (m.in. dlatego dwa kolanka wentylacyjne 45 stopni będą lepsze niż kolanko wentylacyjne 90 stopni, a sama rura nie powinna mieć więcej niż 3 m długości). W najbardziej optymalnych warunkach powietrze jest przez okap efektywnie zasysane i swobodnie odprowadzane na zewnątrz. Każdy załom i każdy kolejny metr przewodu to dodatkowa przeszkoda, którą powietrze musi pokonać. Kwestia ta może mieć również wpływ na głośność urządzenia. Właśnie dlatego rozplanowanie podłączenia okapu ma duży wpływ na wydajność i jakość pracy urządzenia.

Dobry montaż okapu kuchennego powinien uwzględniać kilka czynników. Pierwszym z nich jest średnica kanału odprowadzającego opary do komina wentylacyjnego oraz drożność i przekrój komina wentylacyjnego. Kolejnym jest wspomniana ilość załamań kanału o określony kąt, a także długość odcinka łączącego wylot z silnika z kominem wentylacyjnym, jak również długość kanału odprowadzającego. Istotna jest również stabilność elementów, do których okap zostanie przytwierdzony (ściany, sufit, meble). Warto podkreślić, że rura podłączająca okap do wentylacji nie powinna mieć zmniejszanej średnicy, bo obniża to efektywność okapu i podnosi jego głośność. Jeśli zaś jest to niemożliwe, redukcja powinna następować w oddaleniu od wylotu z silnika. Gładka wewnątrz, sztywna, okrągła rura o średnicy takiej jak wylot z silnika będzie najlepszym rozwiązaniem.

Okap można podłączyć za pomocą kilku rodzajów rur. Przede wszystkim mogą one być zrobione z różnych materiałów. Najwygodniejsze i najbardziej efektywne są rury PCV. Łatwo je łączyć ze sobą, a do tego są lekkie i wytrzymałe. Można też zastosować rury aluminiowe (tzw. rury spiro), ale warto to robić tylko wtedy, gdy podłączenie sztywnych rur z tworzywa nie jest możliwe. Rurę trzeba też dostosować do okapu i przewodu wentylacyjnego pod względem średnicy lub przekroju rury. W tym przypadku należy stosować zalecenia producenta, pamiętać o tym, że najczęściej wykorzystywane są rury fi 15 cm oraz rury płaskie 22×9 cm Takie przewody wentylacyjne można ukryć pod maskownicami.

Jeśli okap jest zbyt głośny, sposobem na zmniejszenie hałasu może być wygłuszenie systemu rur wełną mineralną lub matą akustyczną. Ta metoda dobrze sprawdzi się, gdy przewód jest poprowadzony sufitem podwieszanym lub w szafce kuchennej. Jeszcze inna opcja to wykorzystanie możliwości instalacji silnika okapu poza jego korpusem. W takim przypadku turbinę umieszcza się na przykład na strychu, garażu czy poddaszu, podłączając ją przewodami do urządzenia, dzięki czemu nie generuje ona hałasu w kuchni.

Należy pamiętać także o umieszczeniu okapu na odpowiedniej wysokości nad kuchenką. W przypadku standardowych okapów można założyć, że powinien on być zamontowany co najmniej 50-60 cm nad płytą elektryczną i minimum 65-75 cm nad płytą gazową (zależnie od rodzaju okapu). Co ważne, okap umieszczony zbyt wysoko będzie miał obniżoną efektywność, a jeśli będzie zbyt nisko może to go narazić na uszkodzenia i będzie mało praktyczne. Przy montażu warto zresztą uwzględnić wysokość domowników, umieszczając okap na poziomie komfortowym dla najniższego dorosłego członka rodziny. Znaczenie ma również szerokość urządzenia. Dobrze, by było ono nieco szersze od kuchenki.

Sposoby montażu okapu

W praktyce zakup konkretnego modelu warto skonsultować z architektem wnętrz, sprzedawcą lub inną osobą, która może doradzić jak prawidłowo zamontować okap w kuchni. Można zresztą liczyć na montaż firmowy, ale jeśli ktoś pragnie zrobić to samodzielnie, a nie ma doświadczenia w tego rodzaju pracach, niech pamięta o czytaniu instrukcji i zapoznaniu się z rysunkami technicznymi. Sam montaż okapu nie jest trudny, choć trzeba przy nim uwzględnić wszystkie wspomniane wcześniej kwestie.

W przypadku okapu takiego jak Nortberg Merido Black do montażu potrzebne będą kołki rozporowe oraz blachowkręty, którymi urządzenie będzie przytwierdzone do ściany, jako że jest to okap kominowy. Takie modele najlepiej mocować do ściany z betonu, cegieł lub pustaków. Nie tylko zapewnia to stabilność okapu, ale i zapobiega wibracjom w czasie pracy, które mogą się pojawiać w przypadku montażu do płyty gipsowo-kartonowej. Najpierw montowany jest korpus urządzenia, potem, jeśli ma ono pracować jako wyciąg, mocuje się przewód wentylacyjny, a na koniec zakładana jest maskownica. Warto podkreślić, że w pobliżu musi znajdować się gniazdko, by można było podłączyć okap do prądu.

Montaż w przypadku modeli podszafkowych jest podobny, ale okap jest przytwierdzany za pomocą śrub do szafki. Przykładem takiego urządzenia jest okap Nortberg Lando Glass White. Trzeba tylko pamiętać o dopasowaniu wielkości szafki i okapu. Sama szafka powinna mieć otwór w górnej części, by było miejsce na rurę odprowadzającą powietrze. Konieczne jest wycięcie nawet wtedy, gdy okap ma pracować jako pochłaniacz. Powietrze musi mieć możliwość odpływu podczas pracy urządzenia. Jeśli chodzi o modele z rodziny Lando Glass grubość płyty, z której szafka jest wykonana, powinna mieć minimum 16 mm grubości. Aby ułatwić sobie montaż można przytwierdzić okap do szafki, a dopiero potem całą szafkę z okapem zamontować w zabudowie.

Z kolei okapy wyspowe są montowane do sufitu – albo do sufitu właściwego, albo do sufitu podwieszanego – i jest to nieco bardziej skomplikowane niż w przypadku okapów przyściennych i szafkowych. Należy tu wyróżnić dwa rodzaje okapów. Obok klasycznych okapów wyspowych równie często można się bowiem spotkać z okapami wiszącymi na linkach.

Modelem klasycznym – z kominem przytwierdzanym do sufitu – jest przykładowo Nortberg Decor Island White. W tym wypadku okap jest podczepiany do sufitu przy pomocy metalowego stelażu ukrywanego pod maskownicą. Stelaż jest przytwierdzany do sufitu za pomocą kołków rozporowych, a on sam jest mocowany do okapu odpowiednimi śrubami. Okap może być podłączony bezpośrednio do kanału wentylacyjnego w suficie lub poprowadzonych w nim rur (podobnie w suficie podwieszanym).

Natomiast w okapie wiszącym na linkach – takim jak Nortberg Ceramic Black – pierwszym etapem jest montaż nad kuchenką uchwytu tzw. podsufitki. Jeśli okap jest montowany do sufitu podwieszanego, to w miejscu montażu należy przygotować konstrukcję gwarantującą udźwig co najmniej 80 kg (w przypadku Ceramic Black). Przez podsufitkę należy przeprowadzić przewód elektryczny, wyprowadzić linki, a następnie przymocować ją blachowkrętami do uchwytu. Na koniec wystarczy przeciągnąć końce linek przez zaczepy dolne umieszczone na okapie, wyregulować ich długość i zamontować filtry węglowe, ciesząc się sprawnie działającym urządzeniem.

Najbardziej skomplikowany jest montaż okapu sufitowego oraz montaż okapu blatowego. W pierwszym wypadku okap znajduje się najczęściej ukryty w suficie podwieszanym. Ze względu na rozmiary, ciężar i dość niekomfortową pozycję w czasie montażu zaleca się, by okap był montowany przez co najmniej dwie osoby. Profesjonalni montażyści bez problemu poradzą sobie z okapem sufitowym, np. Nortberg Grand Black, a warto zaznaczyć, że istnieją aż cztery warianty montażu takiego modelu. Sam okap montowany jest na metalowym stelażu do sufitu.

Z kolei okap blatowy – reprezentantem tego typu okapów jest Nortberg Integra – może być połączony z płytą indukcyjną. I w tym wypadku lepiej zdać się na pomoc fachowców, aczkolwiek warto podkreślić, że nastawiając się na tego rodzaju model trzeba pamiętać o przygotowaniu przewodu wentylacyjnego jeszcze przed wykończeniem kuchni. Rury wentylacyjne biegną wówczas w podłodze, a więc należy się nimi zająć jeszcze na etapie robienia wylewki.

Materiał promocyjny Nortberg

Zobacz także
Fot. VELUX
Niezwykłe możliwości aranżacji, panoramiczny widok, poczucie przestrzeni oraz wnętrza pełna światła i...
Karnisze to nie tylko najwygodniejszy sposób na zawieszenie firanek oraz zasłon w pokoju. Coraz częściej...
W domach budowanych przez dewelopera zdarza się czasem, że inwestorzy chcą mieć wejście do łazienki...
Fot. Sokółka Okna i Drzwi
Żadna z zewnętrznych przegród domu nie musi pełnić tylu funkcji co okna. Oprócz ochrony przed zimnem, opadami...