Dlaczego instalacja kanalizacyjna musi być napowietrzana?

W domach jednorodzinnych kanalizacja działa grawitacyjnie, co oznacza, że ścieki spływają pod własnym ciężarem do sieci kanalizacyjnej, przydomowej oczyszczalni ścieków lub osadnika bezodpływowego, popularnie nazywanego szambem. By było to możliwe, do pionów kanalizacyjnych musi być zapewniony dopływ powietrza.

Bez dostępu powietrza do pionów, podczas na przykład spuszczania wody w toalecie, powstawałoby podciśnienie, którego skutkiem byłoby wysysanie wody znajdującej się w syfonie (zamknięciu wodnym) wanny lub umywalki. Przez taką otwartą instalację kanalizacyjną do wnętrza domu dostawałyby się gazy, nazywane kanałowymi, które mają nie tylko nieprzyjemny zapach, ale mogą być także niebezpieczne, jak metan czy siarkowodór.

By do tego nie dochodziło, piony kanalizacyjne w domu (a przynajmniej jeden z nich – najlepiej ten, który jest najbardziej obciążony) powinny być wyprowadzone ponad dach (Fot. 1) i zakończone wywiewką, nazywaną też rurą wywiewną lub kominkiem odpowietrzającym (Fot. 2). Umożliwia ona nie tylko napowietrzanie instalacji kanalizacyjnej, ale także usuwanie do atmosfery znajdujących się w niej gazów kanałowych.

Fot. 1 – Pion wentylacyjny instalacji kanalizacyjnej musi być wyprowadzony ponad dach – usytuowanie go obok okna wyłazowego ułatwi jego konserwację lub naprawę
Fot. 2 – Wystająca ponad pokrycie dachu wywiewka stanowi zakończenie głównego pionu kanalizacyjnego – na dachu stromym powinna ona mieć długość minimum 50 cm

Ważne jedynie, by wywiewka, chroniąca dom przed wyziewami kanalizacyjnymi, znajdowała się powyżej górnej krawędzi okien, zarówno tych zamontowanych w połaci dachu, jak w ścianach domu. Zgodnie z warunkami technicznymi, jakim powinny odpowiadać budynki (§ 125), także jej odległość od okien – mierzona w poziomie – nie powinna być mniejsza niż 4 m. Te warunki dotyczą także czerpni powietrza wentylacji mechanicznej nawiewno-wywiewnej z odzyskiem ciepła, umieszczanej zazwyczaj w ścianie budynku.

Uwaga! Zabronione jest prowadzenie przewodów wentylujących instalację kanalizacyjną nie tylko w kanałach spalinowych i dymowych, w których plastikowe rury mogłyby ulec zniszczeniu, ale także w wentylacyjnych.

Wyprowadzona ponad dach wywiewka, powinna być zabezpieczona nie tylko przed deszczem i śniegiem, ale także przed możliwością zagnieżdżenia się w niej ptaków. Jej przekrój poprzeczny powinien być co najmniej taki, jak pionu.

Wywiewka powinna wystawać ponad pokrycie (Fot. 3) na minimum 0,5 m na dachu stromym (przy małym spadku połaci – bardziej) oraz 1 m – na płaskim, by nie została zatkana przez opady zalegającego śniegu.

Fot. 3 – Gdy wywiewka jest „przytulona” do komina, w którym są kanały wentylacyjne, dobrze jest, jeśli wystaje około 50 cm ponad jego „czapkę”
Fot. 4 – Producenci mają bardzo często w ofercie systemowe wywiewki, które pasują kolorem i stylem do oferowanych przez nich pokryć dachowych

RODZAJE WYWIEWEK

Na rynku jest wiele rodzajów wywiewek w różnych kolorach i kształtach (Fot. 4-6). Są one przede wszystkim wykonane z tworzyw sztucznych, ale bywają też wywiewki blaszane i ceramiczne. Wielu producentów pokryć dachowych ma w swojej ofercie kominki wentylacyjne, dopasowane do nich materiałowo i wzorniczo.

Fot. 5 – Systemowe wywiewki oferowane są często wraz z kołnierzami, które gwarantują ich szczelne zamocowanie w pokryciu dachu
Fot. 6 – Wywiewka nie powinna się specjalnie rzucać w oczy, dlatego dobrze, jeśli jest ona kolorem dopasowana do pokrycia dachu

LICZBA WYWIEWEK W DOMU

Wywiewka to nie tylko, niewielki zresztą, dodatkowy wydatek – to dla dachu także potencjalne miejsce przecieków, wymagające starannego uszczelnienia, zarówno w płaszczyźnie pokrycia, jak i membrany dachowej. Dlatego zazwyczaj ogranicza się liczbę wywiewek i nie robi się ich na każdym pionie kanalizacyjnym. Dopuszczalne jest zrobienie jednej wywiewki dla dwóch pionów, na przykład kuchennego i łazienkowego, jeśli jest taka możliwość: mamy do dyspozycji nieużytkowy stryszek, a oba piony nie są one od siebie zbytnio oddalone. Trzeba jedynie zadbać o to, by wywiewka miała wtedy odpowiednio większy przekrój – powinien być on co najmniej o 1/3 większy niż przekrój rur wywiewnych na pojedynczych pionach.

Pozostałe piony, bez wyprowadzonych ponad dach kominków odpowietrzających, powinny być wyposażone w zawory napowietrzające.

ZAWORY NAPOWIETRZAJĄCE

Na końcach pionów, które nie są zakończone wywiewką, montuje się zawory napowietrzające. Zapewniają one napływ powietrza do instalacji kanalizacyjnej, ale nie pozwalają na wypływ z niej gazów kanałowych do pomieszczenia – dlatego bez obaw można je instalować wewnątrz domu.

Zawory napowietrzające montuje się w pozycji pionowej na końcu pionu – zazwyczaj pod stropem najwyższej kondygnacji (Fot. 7) lub na stryszku pod kalenicą. Można je umieścić nawet na parterze – na przykład w pomieszczeniu technicznym obok podejścia kanalizacyjnego do zlewozmywaka (Fot. 8). Ważne jedynie, by zawór ten znajdował się co najmniej 10 cm powyżej jego syfonu.

Do zaworów napowietrzających musi oczywiście dopływać powietrze, dlatego nie należy ich szczelnie zabudowywać. Można je natomiast osłonić na przykład zdejmowaną płytką, ale tak, by przez szczeliny wokół niej mogło napływać do zaworu powietrze z pomieszczenia.

Fot. 7 – Zawór napowietrzający pionu, który nie kończy się wywiewką, można umieścić na jego końcu pod stropem ostatniej kondygnacji
Fot. 8 – Zawór ten można też umieścić na końcu podejścia kanalizacyjnego – ważne jedynie, by znalazł się on 10 cm powyżej syfonu

WIĘCEJ NA TEN TEMAT:

Jak najtaniej pozbyć się ścieków z domu?

Czy warto robić w domu dodatkową instalację z „szarą” wodą?

Zobacz także
Fot. Ytong Xella

Ściany zewnętrzne, wraz z zamontowanymi w nich oknami i drzwiami, są – obok dachu i podłogi na gruncie lub stropu nad nieogrzewaną piwnicą – tymi elementami ogrzewanego domu, przez które w chłodnych porach roku ucieka z niego ciepło. Ponieważ jednak powierzchnia ścian jest zwykle większa niż pozostałych przegród zewnętrznych, więc to właśnie ich izolacyjność termiczna ma bardzo istotny wpływ na wysokość rachunków za ogrzewanie domu. Dotyczy to zarówno budynków […]

.

W domach drewnianych, budowanych w technologii lekkiego szkieletu i nazywanych „kanadyjczykami”, nie jest trudno zrobić balkon, którego konstrukcję nośną stanowią końce belek stropowych, wypuszczonych przez ścianę zewnętrzną. Problem zaczyna się wtedy, gdy pomost balkonu ma być równoległy do belek stropowych. Technologia budowy drewnianych domów szkieletowych przewiduje wprawdzie możliwość zrobienia balkonów wspornikowych (albo stropów wykusza) także wzdłuż ściany, na której nie opierają się belki stropowe. Dotyczy to jednak tylko takich […]

.

Jeszcze do niedawna w domach jednorodzinnych wykonywano przeważnie stropy z częściowo prefabrykowanymi belkami i pustakami wypełniającymi. Obecnie coraz częściej zastępują je płytowe stropy żelbetowe, wykonywane w całości na placu budowy, które już od dłuższego czasu stosowane są powszechnie podczas budowy domów wielorodzinnych. Dotyczy to nie tylko budynków piętrowych i z użytkowym poddaszem, ale i tych parterowych, w których nie zrezygnowano z robienia stropu żelbetowego, mimo że nie będą one miały płaskiego dachu, lecz stromy, z połaciami pochylonymi […]

.
Fot. Vaillant

Pompy ciepła, czerpiące energię odnawialną z powietrza, bardzo dobrze nadają się do przygotowania w domu ciepłej wody. Są bezobsługowe i wydajne, a ich użytkowanie jest bardzo ekonomiczne. Modele powietrznych pomp ciepła, które przeznaczone są tylko do podgrzewania wody, znakomicie nadają się do domów jednorodzinnych ogrzewanych kotłami na węgiel i drewno lub na – stosunkowo drogie – gaz płynny i olej opałowy. W domach ogrzewanych węglem lub drewnem musi […]

.