Dlaczego w domach kanadyjskich paroizolację układa się nie tylko w dachu?
4 września 2020

W domach murowanych folię paroizolacyjną, chroniącą ocieplenie z wełny mineralnej przed zbyt gwałtownym napływem pary wodnej z wnętrz, stosuje się jedynie w dachach stromych i stropodachach o konstrukcji drewnianej. Inaczej jest z domami kanadyjskimi, czyli takimi, które są wykonane w technologii lekkiego szkieletu drewnianego.

W „kanadyjczykach” paroizolację stosuje się we wszystkich przegrodach zewnętrznych, które mają kontakt z otoczeniem, a więc nie tylko w dachach stromych nad mieszkalnym poddaszem. Montuje się ją również w ścianach zewnętrznych oraz w stropach pod nieużytkowymi poddaszami i nad nieogrzewanymi piwnicami lub stykającą się z gruntem przestrzenią wentylowaną. Dotyczy to także stropodachów o większym lub mniejszym pochyleniu połaci.

OPÓŹNIACZ PARY WODNEJ

Nazwa paroizolacja sugeruje, że folia ta zatrzymuje parę wodną we wnętrzu domu czy mieszkania. Tymczasem jej zadaniem nie jest blokada pary wodnej w budynku, a jedynie powolne dozowanie jej przepływu przez przegrody zewnętrzne. Stąd zdecydowanie lepsza dla tej folii jest nazwa opóźniacz pary wodnej, stosowana w budowlanym nazewnictwie kanadyjskim.

Folia opóźniacza pary powinna cechować się małą paroprzepuszczalnością. Określa się ją za pomocą współczynnika Sd, który porównuje paroprzepuszczalność folii z równoważną jej dyfuzyjnie grubością warstwy powietrza. Dla folii pełniących rolę opóźniacza wartość Sd powinna być w granicach 20–100 m.

Kiedyś paroprzepuszczalność folii określano w ilości pary wodnej, która może przepłynąć przez jej 1 m² w ciągu doby. Dla folii paroizolacyjnych było to 0,5-6 g/m²/24h (dla porównania wysokoparoprzepuszczalne membrany dachowe miały wartości powyżej 2000 g/m²/24h). Taki sposób określania paroprzepuszczalności folii dużo lepiej przemawia do wyobraźni – ma jednak te wadę, że wartość tego parametru zależy w bardzo dużym stopniu od warunków, w jakich przeprowadzano badanie. Z tego powodu porównywanie właściwości różnych folii jest bardzo utrudnione.

ROLA OPÓŹNIACZA

Dzięki zastosowaniu opóźniacza pary w przegrodach zewnętrznych budynku, zimą nie dochodzi do gwałtownego wykraplania się dużych ilości wilgoci w warstwach ich ocieplenia. Oprócz spadku izolacyjności termicznej takiej zawilgoconej izolacji, groziłoby to też korozją i butwieniem elementów drewnianej konstrukcji budynku. Dlatego folia opóźniacza pary powinna być układana z wielką starannością w taki sposób, który zapewni jej szczelność na całej powierzchni wszystkich przegród zewnętrznych domu (Fot. 1 i 2). W miejscach otworów okiennych i drzwiowych folię należy naciąć po skosach, wywijając ją na ościeże otworu okiennego lub drzwiowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na szczelność opóźniacza pary w miejscach kontaktów i gniazdek elektrycznych, a także w miejscach przejść wszelkich instalacji przez opóźniacz pary.

Fot. 1 – W domach kanadyjskich opóźniacz pary wodnej układa się nie tylko w dachu, ale także na wszystkich przegrodach, które stykają się z powietrzem zewnętrznym
Fot. 2 – Na ścianach zewnętrznych folię opóźniacza układa się w końcowym etapie budowy domu, gdy ich drewniana konstrukcja jest już wypełniona izolacją termiczną

Wszystko to ma ogromne znaczenie dla trwałości budynku i izolacyjności termicznej jego przegród zewnętrznych (zobacz: Dlaczego paroizolacja musi być położona szczelnie?).

Uwaga! Opóźniacz pary wodnej stosuje się tylko i wyłącznie w przegrodach, które stykają się z otoczeniem domu – ścianach zewnętrznych, stropodachach, dachach i stropach parteru nad nieogrzewanymi piwnicami lub przestrzenią wentylowaną. Nie stosuje się go natomiast w przegrodach wewnętrznych – ścianach działowych i stropach międzykondygnacyjnych. Dotyczy to także tych ścian łazienki, które nie stykają się z powietrzem zewnętrznym, a jedynie oddzielają ją od innych pomieszczeń domu.

MONTAŻ OPÓŹNIACZA PARY WODNEJ

Do montażu opóźniacza pary można przystąpić dopiero wtedy, gdy wilgotność elementów drewnianej konstrukcji jest mniejsza niż 16-18%. Folię tę mocuje się do drewnianej konstrukcji przegród za pomocą zszywek.

Dla zapewnienia ciągłości i szczelności powłoki opóźniacza pary, pasy folii należy układać na etapie montażu konstrukcji budynku w miejscach połączenia ścian wewnętrznych ze ścianami zewnętrznymi oraz na ostatniej kondygnacji – na oczepach ścian zewnętrznych i wewnętrznych (Fot. 3).

Fot. 3 – Na oczepach ścian zewnętrznych, w miejscach oparcia stropów oraz w miejscach, w których będą do nich przylegać ściany wewnętrzne, należy wcześniej ułożyć pasy foli opóźniacza

Stropy międzykondygnacyjne i ostatniej kondygnacji. W miejscach oparcia stropów na ścianach zewnętrznych należy na ich oczepach założyć pas folii opóźniacza szerokości około 75 cm, który później będzie otaczał krawędź stropu. W stropach międzykondygnacyjnych zakłady – dolny i górny – będą później połączone z folią układaną na ścianach zewnętrznych.

Natomiast pasy opóźniacza pary, ułożone na oczepach ścian zewnętrznych ostatniej kondygnacji łączy się szczelnie dołem z ich paroizolacją, a górą z folią paroizolacyjną układaną na stropie ostatniej kondygnacji, jeśli będzie się on stykał z nieogrzewanym strychem (Rys. 1) lub na połaci dachu (Rys. 2) – w domach z mieszkalnym poddaszem.

Rys. 1 – Pas folii opóźniacza pary, ułożony na oczepie ściany ostatniej kondygnacji, łączy się z folią ułożoną na suficie stropu, stykającego się z nieogrzewanym poddaszem
Rys. 2 – Jeśli na poddaszu będą pomieszczenia mieszkalne, to pas folii ułożony na oczepie ściany podczas prac konstrukcyjnych, łączy się z opóźniaczem pary wodnej dachu

Strop parteru. W drewnianym stropie parteru, znajdującym się nad przestrzenią wentylowaną (Rys. 3) lub nad nieogrzewaną piwnicą (Rys. 4), opóźniacz pary wodnej należy ułożyć od strony wewnętrznej, na przykład na warstwie jego poszycia z płyt wiórowych lub sklejki. Folia ta będzie później przykryta warstwami podłogi. Jej krawędzie muszą być szczelnie połączone z opóźniaczem pary wodnej, osłaniającym od środka domu zewnętrzne ściany parteru.

Rys. 3 – W stropie nad przestrzenią wentylowaną opóźniacz pary wodnej powinien być ułożony od strony wnętrza domu, na przykład na jego poszyciu z płyt wiórowych
Rys. 4 – Podobnie należy postąpić, gdy strop parteru jest wykonany nad nieogrzewaną piwnicą – ułożoną na nim folię należy szczelnie połączyć z paroizolacją ścian

Ściany wewnętrzne. Przed montażem konstrukcji ścian wewnętrznych, w miejscach jej połączenia ze ścianami zewnętrznymi (Rys. 5), należy założyć pasy folii opóźniacza pary o szerokości około 75 cm, tak, by z każdej strony zakłady miały po około 30 cm. Po wypełnieniu ścian zewnętrznych izolacją cieplną, zakłady te należy połączyć z folią paroizolacyjną, układaną na powierzchni ścian, zapewniając ciągłość folii paroizolacyjnej na całej wewnętrznej powierzchni przegrody zewnętrznej. Do uszczelniania połączeń należy stosować taśmy samoprzylepne.

Podobnie pasy folii należy – przed montażem konstrukcji stropu – ułożyć na oczepach ścian wewnętrznych ostatniej kondygnacji (Rys. 6). Dotyczy to stropów, które stykają się z nieogrzewanym poddaszem.

Rys. 5 – Pasy folii opóźniacza należy ułożyć w tych miejscach ścian zewnętrznych, w których będą się one stykały z wykonanymi później ścianami wewnętrznymi
Rys. 6 – To samo dotyczy oczepów tych ścian wewnętrznych, które będą stykały się ze stropami znajdującymi się pod nieogrzewanym poddaszem lub stropodachami

Ściany zewnętrzne. Do zakładania opóźniacza pary na powierzchni ścian zewnętrznych należy przystąpić po zakończeniu montażu ich izolacji cieplnej. Folię należy montować do konstrukcji budynku za pomocą zszywek. W miejscach, w których zastosowano ruszt z profili metalowych (Fot. 4), folię należy kleić do niego za pomocą taśmy dwustronnie klejącej.

W miejscach połączenia arkuszy należy wykonać zakłady sięgające sąsiedniego słupka (Rys. 7) bądź belki stropowej, lecz nie mniejsze niż 30 cm. Zakłady należy skleić taśmą samoprzylepną gwarantującą szczelność opóźniacza.

Fot. 4 – Tam, gdzie zastosowano metalowe profile, folie opóźniacza mocuje się do nich za pomocą folii dwustronnie klejących
Rys. 7 – Najlepiej, jeśli folia opóźniacza pary wodnej jest układana na ścianach na zakład o szerokości równej rozstawowi słupów

Tekst, zdjęcia i rysunki: Wojciech Nitka, www.budujzdrewna.pl

Zobacz także
Okap to jeden z podstawowych elementów wyposażenia kuchni, który należy dostosować do warunków lokalowych....
Kiedyś wszystkie ościeża, czyli otwory w ścianach zewnętrznych, w których miały być zamontowane okna, z...
Fot. Vaillant
Wszystkie urządzenia grzewcze trzeba okresowo serwisować. Dotyczy to oczywiście także powietrznych pomp ciepła....
Fot. archiwum Czytelnika
Nie jest przyjemne dla mieszkańców, gdy co pewien czas ich kuchnia wypełnia się obcymi zapachami kuchennymi,...