Co zrobić, żeby woda z rynny nie zalewała działki?

Niewielu inwestorów przejmuje się tym, co się będzie działo, gdy woda deszczowa – rynnami i rurami spustowymi – spłynie z dachu już na ziemię. Pół biedy, gdy działka jest piaszczysta. Jeśli jednak jest na niej glina piaszczysta lub piasek gliniasty – woda z dachu może sprawiać nie lada problemy.

Każdy większy deszcz, zebrany z dachu rynnami do czterech – przy niezbyt dużym domu – rur spustowych, to całkiem sporo wody (Fot. 1), wylewającej się w krótkim czasie na przydomowe trawniki lub rabaty. Może ona narobić szkody nie tylko roślinom, ale także fundamentom, więc co bardziej zapobiegliwi mieszkańcy, starają się odsunąć ją jak najdalej od domu. Daje się zwykle w ten sposób ochronić budynek przed wilgocią, zwłaszcza gdy jego ściany fundamentowe są dobrze zaizolowane. Gorzej jest z zielenią, która wprawdzie potrzebuje wody, ale przeważnie nie w tak dużej ilości. Gdy więc grunt na działce nie chce w miarę szybko odbierać wody (a tak jest na większości obszaru Polski), dobrze jest pomyśleć o instalacji, która by mu w tym pomogła.
Są oczywiście specjalne systemy (Fot. 2), które odbierają wodę deszczową z rynien i odprowadzają ją do kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej albo do studni chłonnej, wykonanej na terenie działki, na przykład z betonowych kręgów, wypełnionych żwirem.

Fot. 1 – Rura spustowa, z której woda deszczowa wylewa się wprost na działkę, to w domach jednorodzinnych wciąż jeszcze najczęściej spotykany wariant odwodnienia dachu
Fot. 2 – Systemowe rozwiązanie (z kratką rewizyjną) odbioru wody z rury spustowej i odprowadzenia jej do kanalizacji miejskiej lub do – zlokalizowanej na działce – studni chłonnej

Niestety na możliwość podłączenia do kanalizacji, która będzie odbierać deszczówkę, mogą liczyć jedynie właściciele domów, zlokalizowanych w większych miastach (a i to nie wszyscy). Także drugi wariant, czyli studnia chłonna, nie zawsze możliwy jest do zrealizowania, ze względu na przykład na wysoki poziom wód gruntowych.
Rozwiązaniem w takich sytuacjach może być drenaż liniowy, rozsączkowujący wodę z dachu do nawet słabo przepuszczalnego gruntu.

DRENAŻ LINIOWY

Właściciel pewnego domu, wodę spływającą rurami spustowymi z dachu, skierował na trawnik za pomocą betonowego koryta, wkomponowanego w poszerzoną opaskę wokół domu, wykonaną z betonowej kostki i pełniącą czasem rolę chodnika. Jednak trawnik, znajdujący się pomiędzy opaską a ogrodzeniem, nie był w stanie sprawnie odbierać wody z dachu i po większym deszczu tonął w niej przez dłuższy czas. Dlatego zdecydowano się na zrobienie płytkiego drenażu liniowego, rozsączkowującego po deszczu wodę wzdłuż całego ogrodzenia (Fot. 3). W tym celu wykonano rów o szerokości mniej więcej pół metra i głębokości około 60 cm, który na początku i na końcu domu dochodził do betonowych koryt, które odbierały wodę z rur spustowych.
Dno rowu wypełniono warstwą żwiru o granulacji 16-32 mm, a pod końcami betonowych „rynien” wykonano z kawałków karbowanej rury kanalizacyjnej niewielkie studzienki (Fot. 4).

Fot. ZIELONO-MI
Fot. 3 – Rów pod drenaż liniowy, wykonany wzdłuż ogrodzenia działki, który będzie odbierał wodę z dachu i rozsączał ją do gruntu o małej przepuszczalności
Fot. ZIELONO-MI
Fot. 4 – Z betonowych koryt woda z dachu będzie spływała najpierw do studzienek, zrobionych z karbowanych rur kanalizacyjnych i wypełnionych żwirem
1
Zobacz także

Podczas wykańczania wnętrz tynkiem gipsowym należy zwracać uwagę, by nie miał on bezpośredniego kontaktu z niezabezpieczoną antykorozyjnie stalą, gdyż przyczynia się on do jej szybkiej korozji. To dlatego na przykład wypukłe krawędzie ścian lepiej wzmacniać kątownikami aluminiowymi niż stalowymi, nawet jeśli te ostatnie wykonane są z blachy ocynkowanej. Dobrze wykonane tynki gipsowe, ułożone na ścianach i sufitach (Fot. 1), a także słupach i belkach (Fot. 2) powinny być […]

.

Jednowarstwowe ściany domów, które zostały wybudowane kilkanaście lat temu z bloczków betonu komórkowego, mają współczynnik przenikania ciepła U nieco mniejszy niż 0,3 W/(m²K). Ich izolacyjność termiczna jest oczywiście mniejsza niż wymagają tego od ścian zewnętrznych obecnie obowiązujące przepisy, ale trudno je uznać za „zimne”. Gdy po ponad piętnastu latach właściciele jednego z takich domów (Fot. 1 i 2) zauważyli kilka drobnych rys na jego elewacji, […]

.

Bramy przesuwne są coraz częściej wybierane przez właścicieli domów jednorodzinnych. Przemawia za nimi to, że podczas otwierania i zamykania nie zajmują miejsca na podjeździe – można więc bezpiecznie zaparkować na nim samochód. Ma to szczególne znaczenie wtedy, gdy odległość domu od ogrodzenia wzdłuż ulicy – a więc i długość podjazdu – nie jest zbyt duża. Mające wielowiekową tradycję bramy uchylne, zwane też skrzydłowymi, nie mają […]

.

Żelbet jest kompozytem dwóch materiałów – betonu i stali, stosowanej w postaci prętów zbrojeniowych. Dzięki pomysłowi, by połączyć w jedną całość ich właściwości, sto kilkadziesiąt lat temu powstał materiał, który zrewolucjonizował budownictwo. Podstawowym warunkiem współpracy betonu i stali w konstrukcjach żelbetowych jest ich wzajemna przyczepność. Bez niej byłyby to tylko dwa oddzielne, niepowiązane ze sobą materiały – masywny, ale kruchy beton oraz bardzo wytrzymałe, ale wiotkie pręty […]

.