Jak zrobić podwójne oczko wodne w ogrodzie?

Pomysłów na zrobienie oczka wodnego w ogrodzie może być oczywiście dużo. Mogą być one bardzo małe i całkiem spore, pojedyncze i podwójne, samodzielne i połączone ze strumieniem, zasilanym wodą… z oczka. Wszystko zależy od oczekiwań i możliwości finansowych właścicieli ogrodu, inwencji jego projektanta, a także wielkości działki.

Na pewnej trudnej, bo mającej kształt wydłużonego trójkąta, działce zaprojektowano dwa oczka wodne, połączone ze sobą wąskim przesmykiem. W obu dno znajduje się na głębokości około półtora metra od poziomu lustra wody. Gdyby więc właściciele ogrodu chcieli mieć w ogrodzie ryby ozdobne, to jest szansa, że w tak głębokich oczkach mogłyby one przetrzymać nawet bardzo mroźną zimę.

BUDOWA OCZKA

Prace rozpoczęto oczywiście od wytyczenia na działce obrysu oczek wodnych oraz otaczających je nawierzchni (Fot. 1). Po wykonaniu dwóch wykopów za pomocą koparki, wyprofilowano je ręcznie, nadając im ostateczny kształt (Fot. 2).

Fot. ZIELONO-MI
Fot. 1 – Prace przy oczkach rozpoczęto od wytyczenia na działce ich obrysu, a także przylegających do nich nawierzchni – choć trudno to sobie wyobrazić, obie widoczne po bokach linie ogrodzeń spotykają się zaraz za naszymi plecami w jednym punkcie
Fot. ZIELONO-MI
Fot. 2 – Po wstępnym wykonaniu wykopów za pomocą koparki, pozostałe prace przy formowaniu niecek tego podwójnego oczka prowadzono ręcznie, dbając o to, by powierzchnie skarp, dna i półek były dokładnie wyrównane – w głębi widoczny narożnik trójkątnej działki

Przy brzegach oczek – na głębokości 40-50 cm – wykonano mniej więcej metrowej szerokości półki, które zostaną później obsadzone roślinami wodnymi (Fot. 3). Jedynie brzeg większego z oczek – równoległy do bryły domu – stanowi prosta ściana oporowa, wymurowana z betonowych bloczków. Oparty na niej drewniany taras będzie więc stykał się bezpośrednio z lustrem wody (Fot. 4).

Fot. ZIELONO-MI
Fot. 3 – W środkowej części oczka mają głębokość około 1,5 metra, natomiast przy ich brzegach wykonano dość szerokie, uformowane w skarpach półki, które zostaną później obsadzone roślinami wodnymi; znajdują się one 40-50 cm poniżej planowanego lustra wody
Fot. ZIELONO-MI
Fot. 4 – Brzegi oczek prawie na całym obwodzie mają w miarę łagodne skarpy, jedynie krawędź położonego bliżej domu oczka ma postać pionowego muru oporowego, wykonanego z betonowych bloczków – w głębi widać teren zalewowy, zakończony wzdłuż ogrodzenia podobnym murem

Po starannym wyrównaniu powierzchni wykopów, niecki oczek – razem z wąskim przesmykiem między nimi – wyłożono elastyczną, wytrzymałą i bardzo trwałą membraną (folią) EPDM (etyleno-propyleno-dienowy monomer), która nawet przy znacznym rozciągnięciu nie traci swych właściwości. Zapewni ona oczkom szczelność, nie ma więc obawy, że woda będzie z nich wyciekać do gruntu.
Ponieważ membrany te są odporne na działanie promieniowania ultrafioletowego oraz na wysoką i niską temperaturę, więc świetnie sprawdzają się w takich ogrodowych zastosowaniach. Ich trwałość określa się na około 50 lat.
Arkusze membrany, odpowiednio przycięte dla nadania powłoce izolacyjnej kształtu niecek, połączono za pomocą specjalnego kleju (można je też łączyć za pomocą samowulkanizującej się taśmy dwustronnie klejącej). Membranę do izolacji oczek trzeba przygotować z pewnym nadmiarem, gdyż po napełnieniu ich wodą, grunt będzie pod jej ciężarem osiadał i mogłoby się okazać, że dociśniętej do niego folii jest zbyt mało. Gdyby z tego powodu krawędź membrany znalazła się gdzieś poniżej lustra wody, to ta wyciekałaby w tym miejscu do gruntu.

1
Zobacz także

Wystające ze ścian balkony są najbardziej wystawionymi na destrukcyjne oddziaływanie czynników atmosferycznych elementami domu. Słońce, deszcz, śnieg oraz częste i gwałtowane zmiany temperatury powodują, że nawet dobrze zabezpieczone z czasem niszczeją i wymagają remontu. Dotyczy to nie tylko warstw wykończeniowych, ale niekiedy także ich konstrukcji. Można się oczywiście zastanawiać, czy w domach jednorodzinnych – ze względu na bliskość ogrodu – balkony w ogóle są potrzebne. Jeśli już jednak […]

.

Wykonywanie więźb krokwiowo-jętkowych ma bardzo długą tradycję. Wciąż są one najczęściej stosowaną konstrukcją stromego, dwupołaciowego dachu. Mimo to połączenie jętek z krokwiami, mające dla tych dachów podstawowe znaczenie konstrukcyjne, wykonywane jest bardzo często niezgodnie ze sztuką budowlaną. Przy czym zdarza się to nawet zręcznym i wydawałoby się doświadczonym cieślom. O tym, że pozioma belka, nazywana jętką, służy do rozpierania pary krokwi mniej więcej […]

.

Są takie domy jednorodzinne, w których schody z parteru na piętro nie mają balustrad i poręczy – i to wcale nie dlatego, że właścicielom zabrakło pieniędzy na ich zrobienie. Tak po prostu zostały wymyślone, by przez oryginalną formę i wykończenie, swoją funkcją dekoracyjną konkurowały z komunikacyjną. Choć schody bez żadnych zabezpieczeń nie spełniają wymagań warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (§ 296, § 298), ich posiadacze […]

.

W domach jednorodzinnych kanalizacja działa grawitacyjnie, co oznacza, że ścieki spływają pod własnym ciężarem do sieci kanalizacyjnej, przydomowej oczyszczalni ścieków lub osadnika bezodpływowego, popularnie nazywanego szambem. By było to możliwe, do pionów kanalizacyjnych musi być zapewniony dopływ powietrza. Bez dostępu powietrza do pionów, podczas na przykład spuszczania wody w toalecie, powstawałoby podciśnienie, którego skutkiem byłoby wysysanie wody znajdującej się w syfonie (zamknięciu wodnym) wanny lub umywalki. Przez […]

.