Jak zrobić podwójne oczko wodne w ogrodzie?

Pomysłów na zrobienie oczka wodnego w ogrodzie może być oczywiście dużo. Mogą być one bardzo małe i całkiem spore, pojedyncze i podwójne, samodzielne i połączone ze strumieniem, zasilanym wodą… z oczka. Wszystko zależy od oczekiwań i możliwości finansowych właścicieli ogrodu, inwencji jego projektanta, a także wielkości działki.

Na pewnej trudnej, bo mającej kształt wydłużonego trójkąta, działce zaprojektowano dwa oczka wodne, połączone ze sobą wąskim przesmykiem. W obu dno znajduje się na głębokości około półtora metra od poziomu lustra wody. Gdyby więc właściciele ogrodu chcieli mieć w ogrodzie ryby ozdobne, to jest szansa, że w tak głębokich oczkach mogłyby one przetrzymać nawet bardzo mroźną zimę.

BUDOWA OCZKA

Prace rozpoczęto oczywiście od wytyczenia na działce obrysu oczek wodnych oraz otaczających je nawierzchni (Fot. 1). Po wykonaniu dwóch wykopów za pomocą koparki, wyprofilowano je ręcznie, nadając im ostateczny kształt (Fot. 2).

Fot. ZIELONO-MI
Fot. 1 – Prace przy oczkach rozpoczęto od wytyczenia na działce ich obrysu, a także przylegających do nich nawierzchni – choć trudno to sobie wyobrazić, obie widoczne po bokach linie ogrodzeń spotykają się zaraz za naszymi plecami w jednym punkcie
Fot. ZIELONO-MI
Fot. 2 – Po wstępnym wykonaniu wykopów za pomocą koparki, pozostałe prace przy formowaniu niecek tego podwójnego oczka prowadzono ręcznie, dbając o to, by powierzchnie skarp, dna i półek były dokładnie wyrównane – w głębi widoczny narożnik trójkątnej działki

Przy brzegach oczek – na głębokości 40-50 cm – wykonano mniej więcej metrowej szerokości półki, które zostaną później obsadzone roślinami wodnymi (Fot. 3). Jedynie brzeg większego z oczek – równoległy do bryły domu – stanowi prosta ściana oporowa, wymurowana z betonowych bloczków. Oparty na niej drewniany taras będzie więc stykał się bezpośrednio z lustrem wody (Fot. 4).

Fot. ZIELONO-MI
Fot. 3 – W środkowej części oczka mają głębokość około 1,5 metra, natomiast przy ich brzegach wykonano dość szerokie, uformowane w skarpach półki, które zostaną później obsadzone roślinami wodnymi; znajdują się one 40-50 cm poniżej planowanego lustra wody
Fot. ZIELONO-MI
Fot. 4 – Brzegi oczek prawie na całym obwodzie mają w miarę łagodne skarpy, jedynie krawędź położonego bliżej domu oczka ma postać pionowego muru oporowego, wykonanego z betonowych bloczków – w głębi widać teren zalewowy, zakończony wzdłuż ogrodzenia podobnym murem

Po starannym wyrównaniu powierzchni wykopów, niecki oczek – razem z wąskim przesmykiem między nimi – wyłożono elastyczną, wytrzymałą i bardzo trwałą membraną (folią) EPDM (etyleno-propyleno-dienowy monomer), która nawet przy znacznym rozciągnięciu nie traci swych właściwości. Zapewni ona oczkom szczelność, nie ma więc obawy, że woda będzie z nich wyciekać do gruntu.
Ponieważ membrany te są odporne na działanie promieniowania ultrafioletowego oraz na wysoką i niską temperaturę, więc świetnie sprawdzają się w takich ogrodowych zastosowaniach. Ich trwałość określa się na około 50 lat.
Arkusze membrany, odpowiednio przycięte dla nadania powłoce izolacyjnej kształtu niecek, połączono za pomocą specjalnego kleju (można je też łączyć za pomocą samowulkanizującej się taśmy dwustronnie klejącej). Membranę do izolacji oczek trzeba przygotować z pewnym nadmiarem, gdyż po napełnieniu ich wodą, grunt będzie pod jej ciężarem osiadał i mogłoby się okazać, że dociśniętej do niego folii jest zbyt mało. Gdyby z tego powodu krawędź membrany znalazła się gdzieś poniżej lustra wody, to ta wyciekałaby w tym miejscu do gruntu.

1
Zobacz także

Komin, do którego podłącza się stojący w salonie kominek, zwykle prowadzi się od fundamentów. Dotyczy to zarówno kominków wolnostojących, jak i tych z obudowanym wkładem. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, by komin do nich wykonać na żelbetowym stropie nad parterem i połączyć z kominkiem przez pozostawiony w nim odpowiedniej wielkości otwór. Zrezygnowanie z budowania komina kominka od fundamentów domu (Fot. 1) i postawienie go na stropie nad parterem jest bezpieczne, pod warunkiem, że jego konstrukcja jest przygotowana do przeniesienia […]

.

Na zewnętrzne rolety okienne działają takie same czynniki jak na okna. Ich odkształcenia mogą powodować zarówno gwałtowne podmuchy wiatru, jak i znaczne zmiany temperatury. Dlatego powinny być one osadzone w otworach okiennych w taki sposób, by na ich styku z tynkiem zewnętrznym nie powstawały rysy. Przy czym nie chodzi tu tylko o względy estetyczne, ale także o zapewnienie szczelności na styku prowadnic rolety i tynku, bez której prędzej czy później może dojść […]

.

Więźby dachowe – nie tylko dachów dwuspadowych – projektuje się przede wszystkim tak, by ich obciążenie (ciężar własny, śnieg i wiatr) było bezpiecznie przenoszone na ściany domu. Zdecydowanie mniej uwagi poświęca się oddziaływaniu takiego dachu na ściany szczytowe, choć zdarza się, że może być on przyczyną ich zarysowania. Dawniej, gdy pod stromymi dachami były tylko niemieszkalne strychy, więźby dachowe – zarówno krokwiowe, jak […]

.

Nie ma przepisu, który określałby minimalną wysokość cokołu wokół domu jednorodzinnego. Nie jest jednak dobrze dla elewacji budynku, jeśli styka się ona bezpośrednio z terenem. Dlatego w naszych warunkach klimatycznych warto, by elewacja była oddzielona od gruntu pasem, który wykończony jest materiałem odpornym na wilgoć i zabrudzenia. W krajach o cieplejszym od naszego klimacie bardzo często podłoga parteru jest na tym samym poziomie, co teren wokół domu. U nas także […]

.