Jak zrobić w ogrodzie murowany kamienny krąg?

W większości ogrodów spotyka się obiekty budowlane, które ze względu na swoją skalę zalicza się do małej architektury. Są to przeważnie różnego rodzaju altany, tarasy, drewutnie, oczka wodne lub sztuczne strumienie. Czasem jednak zdarzają się mniej typowe propozycje architektów krajobrazu.

Z pewnością takim oryginalnym rozwiązaniem jest kamienny krąg, będący murem przeciętym ogrodową ścieżką (Fot. 1). Ma on wysokość około 50 cm i nieco większą szerokość. Zrobiony jest z płaskich kamieni szarogłazowych, z których w ogrodach dość często wykonuje się różnego rodzaju murki i ścieżki. Jego przeznaczenie jest nie tylko dekoracyjne, ale także praktyczne – w ciepłe dni można w kilka osób przysiąść na murku i popijając kawę lub inne napoje – w przyjaznym towarzystwie i w otoczeniu ogrodowej zieleni – wieść niespiesznie Polaków rozmowy…

Fot. ZIELONO-MI
Fot. 1 – Atrakcyjny przykład małej architektury – ogrodowy murowany krąg z szarogłazu, na którym można przysiąść w gronie przyjaciół i na łonie przyrody wieść spokojne rozmowy

BUDOWA KAMIENNEGO KRĘGU

Budowę kamiennego kręgu rozpoczynamy od wytyczenia w terenie, a następnie zrobienia wykopu pod jego betonowy fundament (Fot. 2). Będzie miał on kształt pełnego pierścienia, a więc zachowa ciągłość także w tych dwóch miejscach, w których mur przecinać będzie ogrodowa ścieżka.
Fundament ma szerokość taką, jak mur, a jego wysokość to około 30 cm (Rys. 1). Ponieważ wykonana na nim konstrukcja jest stosunkowo lekka, to nawet w gruntach gliniastych nie ma potrzeby, by jego spód sięgał strefy przemarzania gruntu. Ze względu bowiem na charakter tej budowali jest bardzo mało prawdopodobne, by mogły go uszkodzić wysadziny mrozowe.

Fot. ZIELONO-MI
Fot. 2 – Budowę kamiennego kręgu rozpoczynamy od zrobienia wykopu pod jego betonowy fundament
Rys. 1 – Fundament pod kamienny murek nie musi być bardzo zagłębiony w gruncie – dobrze jednak, żeby był on zazbrojony w podobny sposób jak ławy fundamentowe

Sam fundament powinno się jednak zazbroić po okręgu dwoma lub trzema prętami górą i dołem, podobnie jak robi się to w ławach fundamentowych. Różnica jest jedynie taka, że tutaj wystarczą pręty stalowe o średnicy 8-10 mm.
Budowanie muru rozpoczynamy od układania możliwie dużych kamieni bezpośrednio na fundamencie, nie układając na niej wcześniej izolacji przeciwwilgociowej (Fot. 3). Do murowania używamy zaprawy cementowej, która jest zdecydowanie bardziej niż cementowo-wapienna odporna na wilgoć. By ułatwić sobie murowanie, można zwiększyć urabialność zaprawy cementowej przez dodanie do niej środka uplastyczniającego. Murujemy oczywiście na cofnięte („puste”) spoiny, by wyraźnie podkreślić kamienny charakter kręgu.
Podczas murowania kamiennego kręgu dbamy o taki dobór kamieni, by te ich krawędzie, które mają się znaleźć na zewnętrznych powierzchniach muru (szczególnie od strony jego wnętrza) były gładkie i dobrze wpisywały się w jego kołowy kształt (Fot. 4).

Fot. ZIELONO-MI
Fot. 3 – Pierwszą warstwę kamieni układamy na zaprawie cementowej bezpośrednio na fundamencie, nie stosując żadnej izolacji przeciwwilgociowej
Fot. ZIELONO-MI
Fot. 4 – Wykonując mur dbamy szczególnie o to, żeby kamienie układane od jego wewnętrznej krawędzi były możliwie gładkie, a na pewno bez ostrych krawędzi

Murując pamiętamy oczywiście o tym, żeby co pewien czas jego warstwy – zewnętrzna i wewnętrzna – były powiązane ze sobą „sięgaczami”, czyli podłużnymi kamieniami, ułożonymi w poprzek muru.
Szczególnie trzeba dobierać i układać kamienie do wykonania ostatniej warstwy muru (Fot. 5). Powinna być ona bowiem na tyle równa i gładka, żeby można było na niej wygodnie siedzieć.
Po wykonaniu murowanego kręgu, układamy z dużych kamieni szarogłazu przecinającą go ścieżkę (Fot. 6). Do zakończenia prac pozostaje już tylko posadzenie roślin wewnątrz kręgu i wyłożenie jego powierzchni białymi otoczakami.

Fot. ZIELONO-MI
Fot. 5 – Szczególnie starannie dobieramy kamienie do wykonania ostatniej warstwy muru – powinna być ona bardzo równa i gładka, by dało się na niej wygodnie usiąść
Fot. ZIELONO-MI
Fot. 6 – Prace przy kamiennym kręgu kończy wykonanie przecinającej go ścieżki z dużych kamieni oraz posadzenie w nim roślin i wysypanie jego wnętrza żwirem

Realizacja: ZIELONO-MI, www.zielono-mi.waw.pl

 

 

 

ZOBACZ TAKŻE:

Jak zrobić ścieżki z kamieni polnych?

Jak zrobić kamienną ścieżkę na leśnej działce?

Jak zrobić ścieżki i obrzeża rabat z drewnianych okrąglaków?

Jak w ogrodzie zrobić Bramę Księżycową?

Jak zrobić ogrodzenie z kamienia?

Jak zrobić taras, który może być szachownicą?

Zobacz także

Wystające ze ścian balkony są najbardziej wystawionymi na destrukcyjne oddziaływanie czynników atmosferycznych elementami domu. Słońce, deszcz, śnieg oraz częste i gwałtowane zmiany temperatury powodują, że nawet dobrze zabezpieczone z czasem niszczeją i wymagają remontu. Dotyczy to nie tylko warstw wykończeniowych, ale niekiedy także ich konstrukcji. Można się oczywiście zastanawiać, czy w domach jednorodzinnych – ze względu na bliskość ogrodu – balkony w ogóle są potrzebne. Jeśli już jednak […]

.

Wykonywanie więźb krokwiowo-jętkowych ma bardzo długą tradycję. Wciąż są one najczęściej stosowaną konstrukcją stromego, dwupołaciowego dachu. Mimo to połączenie jętek z krokwiami, mające dla tych dachów podstawowe znaczenie konstrukcyjne, wykonywane jest bardzo często niezgodnie ze sztuką budowlaną. Przy czym zdarza się to nawet zręcznym i wydawałoby się doświadczonym cieślom. O tym, że pozioma belka, nazywana jętką, służy do rozpierania pary krokwi mniej więcej […]

.

Są takie domy jednorodzinne, w których schody z parteru na piętro nie mają balustrad i poręczy – i to wcale nie dlatego, że właścicielom zabrakło pieniędzy na ich zrobienie. Tak po prostu zostały wymyślone, by przez oryginalną formę i wykończenie, swoją funkcją dekoracyjną konkurowały z komunikacyjną. Choć schody bez żadnych zabezpieczeń nie spełniają wymagań warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (§ 296, § 298), ich posiadacze […]

.

W domach jednorodzinnych kanalizacja działa grawitacyjnie, co oznacza, że ścieki spływają pod własnym ciężarem do sieci kanalizacyjnej, przydomowej oczyszczalni ścieków lub osadnika bezodpływowego, popularnie nazywanego szambem. By było to możliwe, do pionów kanalizacyjnych musi być zapewniony dopływ powietrza. Bez dostępu powietrza do pionów, podczas na przykład spuszczania wody w toalecie, powstawałoby podciśnienie, którego skutkiem byłoby wysysanie wody znajdującej się w syfonie (zamknięciu wodnym) wanny lub umywalki. Przez […]

.