Jak zrobić obudowę kominka w kształcie okrągłego pieca kaflowego?

Wkład kominkowy można obudować na wiele sposobów. Jednym z nich jest zrobienie obudowy kominka z kafli ceramicznych i nadanie jej formy walca. Kominek w kształcie okrągłego, przedwojennego pieca kaflowego, nie tylko – dzięki podwyższonej akumulacyjności termicznej – znakomicie ogrzeje wnętrze, ale też wprowadzi do niego nostalgiczny klimat dawnych mieszczańskich salonów i szlacheckich dworków.

Taki właśnie kominek z żeliwnym wkładem wykonano w miejscu, w którym kiedyś stał kominek z otwartym paleniskiem, zbudowany z cegły ceramicznej. Zrezygnowano z niego, gdyż podczas palenia w tradycyjnym kominku zużywa się tak ogromne ilości ciepłego powietrza z pomieszczenia, w którym stoi, że można się przy nim ogrzać się jedynie dzięki promieniowaniu ciepła, tak jak to ma miejsce, gdy stoimy przy ognisku.
W przeciwieństwie do kominka otwartego, wkład kominkowy – zwłaszcza gdy powietrze do spalania zostanie dostarczone do niego oddzielnym przewodem bezpośrednio z zewnątrz – będzie skutecznie ogrzewał wnętrze, zużywając do tego celu niewielkie ilości drewna. Oczywiście suchego drewna.

WYKONANIE OBUDOWY KOMINKA

Obudowę kominka wykonano z przygotowanych oczywiście na miarę białych, prostokątnych kafli. Na prawie całej wysokości ma ona okrągły przekrój poprzeczny. Jedynie jej podstawa została powiększona o niską półkę, zrobioną pomiędzy narożnikiem ścian i zapleczem kominka (Fot. 1 i 2). We wnętrzu takiej półki łatwo będzie ukryć – wyprowadzony przez zewnętrzną ścianę domu – przewód doprowadzający powietrze bezpośrednio do komory spalania.

Fot. 1 – Podstawa kominka, z widocznymi od przodu perforowanymi kaflami, została poszerzona o niewielką półkę, przylegającą do ścian w narożniku pomieszczenia
Fot. 2 – Pod stykającą się ze ścianą zewnętrzną, prawą półką łatwo można ukryć przewód doprowadzający powietrze z zewnątrz bezpośrednio do paleniska wkładu kominkowego

Od strony frontowej podstawa kominka została wykonana z perforowanych kafli, przez które do wnętrza pokoju napływać będzie powietrze, ogrzane przez wkład podczas palenia w kominku.
Kafle, z których zrobiona jest obudowa, łączono ze sobą oczywiście na odporną na wysoką temperaturę zaprawę zduńską (Fot. 3). Dla podniesienia akumulacyjności kominka wnętrze kafli wypełniono osadzonymi w zaprawie płytkami szamotowymi (Fot. 4).

Fot. 3 – Kafle obudowy połączono ze sobą za pomocą żaroodpornej zaprawy zduńskiej
Fot. 4 – Dla zwiększenia akumulacyjności obudowy, w kafle wklejono kawałki płytek szamotowych

Ponieważ wejście do komina było poza osią otworu dymowego we wkładzie kominkowym, przy wykonywaniu czopucha zastosowano dwa kolana kominowe o regulowanym kącie ustawienia (Fot. 5 i 6).

Fot. 5 – Ponieważ oś wylotu spalin z wkładu kominkowego była przesunięta w stosunku do osi komina, do wykonania czopucha użyto dwóch kolan o regulowanym kącie
Fot. 6 – Dzięki zastosowaniu kolan kominowych o regulowanym kącie ustawienia, wlot końca czopucha do otworu w kominie dymowym można było zrobić pod kątem prostym
1
Zobacz także

Komin, do którego podłącza się stojący w salonie kominek, zwykle prowadzi się od fundamentów. Dotyczy to zarówno kominków wolnostojących, jak i tych z obudowanym wkładem. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, by komin do nich wykonać na żelbetowym stropie nad parterem i połączyć z kominkiem przez pozostawiony w nim odpowiedniej wielkości otwór. Zrezygnowanie z budowania komina kominka od fundamentów domu (Fot. 1) i postawienie go na stropie nad parterem jest bezpieczne, pod warunkiem, że jego konstrukcja jest przygotowana do przeniesienia […]

.

Na zewnętrzne rolety okienne działają takie same czynniki jak na okna. Ich odkształcenia mogą powodować zarówno gwałtowne podmuchy wiatru, jak i znaczne zmiany temperatury. Dlatego powinny być one osadzone w otworach okiennych w taki sposób, by na ich styku z tynkiem zewnętrznym nie powstawały rysy. Przy czym nie chodzi tu tylko o względy estetyczne, ale także o zapewnienie szczelności na styku prowadnic rolety i tynku, bez której prędzej czy później może dojść […]

.

Więźby dachowe – nie tylko dachów dwuspadowych – projektuje się przede wszystkim tak, by ich obciążenie (ciężar własny, śnieg i wiatr) było bezpiecznie przenoszone na ściany domu. Zdecydowanie mniej uwagi poświęca się oddziaływaniu takiego dachu na ściany szczytowe, choć zdarza się, że może być on przyczyną ich zarysowania. Dawniej, gdy pod stromymi dachami były tylko niemieszkalne strychy, więźby dachowe – zarówno krokwiowe, jak […]

.

Nie ma przepisu, który określałby minimalną wysokość cokołu wokół domu jednorodzinnego. Nie jest jednak dobrze dla elewacji budynku, jeśli styka się ona bezpośrednio z terenem. Dlatego w naszych warunkach klimatycznych warto, by elewacja była oddzielona od gruntu pasem, który wykończony jest materiałem odpornym na wilgoć i zabrudzenia. W krajach o cieplejszym od naszego klimacie bardzo często podłoga parteru jest na tym samym poziomie, co teren wokół domu. U nas także […]

.