Jak zbudować piec kaflowy przylegający bezpośrednio do komina?

Zdarzają się domy, dla których podstawowym źródłem ciepła w chłodne dni ma być piec kaflowy, ustawiony na środku dużego pokoju dziennego, połączonego z otwartą na niego kuchnią oraz znajdującą się nad nią antresolą, pełniącą funkcję sypialni. Taki piec kaflowy potrzebuje oczywiście swojego komina, który – ze zrozumiałych względów – też musi stać w centralnym punkcie domu.

Gdyby nawet „szczupły” piec kaflowy ustawić w pewnej odległości od wolnostojącego komina, to i tak razem zabieraliby sporo miejsca z salonu, a w niektórych sytuacjach mogliby nawet utrudniać komunikację. W takich sytuacjach warto „oprzeć” piec o komin (Fot. 1 i 2), zyskując dzięki temu nie tylko więcej przestrzeni, ale także oszczędzając na liczbie kafli, potrzebnych do jego wykonania.

Fot. 1
Fot. 2

PODSTAWOWE MATERIAŁY

Piec wykonano oczywiście ze specjalnie do niego wyprodukowanych kafli. Tym razem jednak – by przyspieszyć budowę pieca – część z nich połączono w większe fragmenty (po cztery i sześć sztuk) za pomocą specjalnej, bardzo mocnej zaprawy żaroodpornej (Fot. 3). Nie dotyczyło to oczywiście kafli narożnych, a jedynie tych, które miały się znaleźć na płaskich ścianach pieca.
W piecu tym zastosowano przeszklone drzwiczki piecowe zabudowane w jednej ramie z popielnikiem. Popielnik oraz rama wykonane są ze stali, natomiast fronty drzwiczek paleniskowych i popielnikowych z żeliwa. (Fot. 4).

Fot. 3
Fot. 4

BUDOWA PIECA

Podstawę pieca wykonano z kafli cokołowych o wysokości 18 cm (Fot. 5). Nie zamykały one całego obwodu jej podstawy, ponieważ piec miał dotykać do szerszej ściany komina. Wnętrze podstawy, która podczas palenia w piecu nie jest nagrzewana, wypełniono odpowiednio przyciętymi bloczkami betonu komórkowego (Fot. 6).

Fot. 5
Fot. 6

Następnie przystąpiono do montażu pierwszych dwóch warstw kafli, używając do ich łączenia zaprawy zduńskiej i klamer z drutu stalowego miedziowanego o średnicy 3,2 mm. Od strony mniejszego boku pieca pozostawiono oczywiście otwór, w którym będą osadzone drzwiczki paleniska i popielnika (Fot. 7).
Ponieważ po jego drugiej stronie miał zostać zbudowany pionowy kanał opadowo-wznośny, więc na dole, tuż nad podstawą pieca, znalazł się kafel z przeznaczoną do niego wyczystką (Fot. 8).

Fot. 7
Fot. 8

Kafle przylegające do keramzytobetonowej obudowy komina połączono z nią za pomocą zaprawy żaroodpornej oraz metalowych klamer, których jeden koniec osadzono w nawierconej w niej otworach (Fot. 9).
Na podstawie pieca ułożono cegły szamotowe, a wzdłuż jego tylnej – w stosunku do drzwiczek paleniska – ściany rozpoczęto budowę pionowego kanału opadowo-wznośnego (Fot. 10).

Fot. 9
Fot. 10
1
Zobacz także

Podczas wykańczania wnętrz tynkiem gipsowym należy zwracać uwagę, by nie miał on bezpośredniego kontaktu z niezabezpieczoną antykorozyjnie stalą, gdyż przyczynia się on do jej szybkiej korozji. To dlatego na przykład wypukłe krawędzie ścian lepiej wzmacniać kątownikami aluminiowymi niż stalowymi, nawet jeśli te ostatnie wykonane są z blachy ocynkowanej. Dobrze wykonane tynki gipsowe, ułożone na ścianach i sufitach (Fot. 1), a także słupach i belkach (Fot. 2) powinny być […]

.

Jednowarstwowe ściany domów, które zostały wybudowane kilkanaście lat temu z bloczków betonu komórkowego, mają współczynnik przenikania ciepła U nieco mniejszy niż 0,3 W/(m²K). Ich izolacyjność termiczna jest oczywiście mniejsza niż wymagają tego od ścian zewnętrznych obecnie obowiązujące przepisy, ale trudno je uznać za „zimne”. Gdy po ponad piętnastu latach właściciele jednego z takich domów (Fot. 1 i 2) zauważyli kilka drobnych rys na jego elewacji, […]

.

Bramy przesuwne są coraz częściej wybierane przez właścicieli domów jednorodzinnych. Przemawia za nimi to, że podczas otwierania i zamykania nie zajmują miejsca na podjeździe – można więc bezpiecznie zaparkować na nim samochód. Ma to szczególne znaczenie wtedy, gdy odległość domu od ogrodzenia wzdłuż ulicy – a więc i długość podjazdu – nie jest zbyt duża. Mające wielowiekową tradycję bramy uchylne, zwane też skrzydłowymi, nie mają […]

.

Żelbet jest kompozytem dwóch materiałów – betonu i stali, stosowanej w postaci prętów zbrojeniowych. Dzięki pomysłowi, by połączyć w jedną całość ich właściwości, sto kilkadziesiąt lat temu powstał materiał, który zrewolucjonizował budownictwo. Podstawowym warunkiem współpracy betonu i stali w konstrukcjach żelbetowych jest ich wzajemna przyczepność. Bez niej byłyby to tylko dwa oddzielne, niepowiązane ze sobą materiały – masywny, ale kruchy beton oraz bardzo wytrzymałe, ale wiotkie pręty […]

.