Jak umocnić kamiennymi głazami wysoką skarpę w ogrodzie?

Przyzwyczajeni jesteśmy do tego, że działki, na których stoi dom jednorodzinny, są niezbyt duże i prawie płaskie. Tymczasem, gdy znajdują się one poza obszarami centrów dużych i średnich miast, mają niekiedy całkiem sporą powierzchnię, a do tego – gdy zlokalizowane są w górzystych rejonach Polski – bywają wyraźnie pofałdowane.

Na takich terenach zdarzają się działki, których powierzchnia znajduje się na dwóch poziomach, przedzielonych stromą skarpą. Jednym z ważniejszych zadań przy urządzeniu na takiej działce ogrodu jest zadbanie o to, by skarpa nie osuwała się podczas ulewnych deszczy oraz nie zarastała chwastami, których usuwanie przy jej dużej pochyłości nie jest łatwe.
Umocnienie takiej skarpy za pomocą dużych kamieni o ostrych krawędziach (Fot. 1) nie jest rozwiązaniem często spotykanym, ale w niektórych okolicach można je uznać nawet za bezpośrednie naśladowanie przyrody.

Fot. EDIN Architektura Krajobrazu
Fot. 1 – Materiał kamienny użyty do zrobienia na tej skarpie tak dużych założeń ogrodowych kosztował wraz z transportem jedynie około 9 tysięcy złotych

GOŁOBORZE WE WŁASNYM OGRODZIE

Do takich miejsc należy na przykład Świętokrzyskie, w którym gołoborze (za wikipedią: regionalne określenie miejsca „gołego”, bez „boru”) występuje dość często. Ale nie tylko sąsiedztwo, powstałych bez udziału człowieka, naturalnych rumowisk skalnych sprawia, że użycie bloków i głazów kamiennych do umocnienia i zagospodarowania skarpy jest rozwiązaniem racjonalnym. Przemawia za nim także możliwość zakupu za stosunkowo niewielkie pieniądze odpadowego materiału skalnego z lokalnych kamieniołomów. Za metr sześcienny kamiennych głazów i bloków zapłacimy jedynie 50 zł. Do tego dochodzą oczywiście koszty transportu oraz załadunku, najlepiej ręcznego. Jeśli bowiem skorzystamy w tym celu z dużej ładowarki, to staniemy się przy okazji posiadaczami bardzo dużych ilości drobnego gruzu.

UMACNIANIE SKARPY

Przed ułożeniem kamieni, których zadaniem będzie umocnienie skarpy, pokryto ją polipropylenową tkaniną do ściółkowania, nazywaną też agrotkaniną. Jest ona znacznie mocniejsza i trwalsza od popularnych agrowłóknin, które pod ciężkimi kamieniami o ostrych krawędziach raczej by się nie sprawdziły. Dzięki agrotkaninie między kamiennymi blokami nie będą przerastały chwasty, trudne w takich warunkach do usunięcia. W miejscach, w których zaplanowano posadzenie krzewów między układanymi kamieniami, wykonano w niej nacięcia, a grunt pod nimi zastąpiono żyzną ziemią roślinną.

SCHODY, PODESTY i STRUMIEŃ

Z tych samych kamieni wykonano też schody ogrodowe (Fot. 2), łączące dolny poziom ogrodu z górnym, a także przylegające do nich oba podesty. Cały ten ciąg komunikacyjny został wykonany na betonowej podbudowie.
W podobny sposób wkomponowano w skarpę „suchy i dziki strumień” (Fot. 3), którym woda płynie z górnego podestu w czasie opadów deszczu.

Fot. EDIN Architektura Krajobrazu
Fot. 2 – Wpisane łagodnie w skarpę i wykonane z kamiennych głazów schody, łączą komunikacyjnie obie części ogrodu
Fot. EDIN Architektura Krajobrazu
Fot. 3 – Dziki i porośnięty gdzieniegdzie paprociami kamienny strumień „działa” jedynie podczas obfitych deszczów

Z bloków kamiennych i drobniejszych głazów zrobiono też murek (Fot. 4), który domowników i gości chroni przed upadkiem ze skarpy podczas spacerów po ogrodzie.

Fot. 4 – Od góry gołoborze skarpy zostało ograniczone dość wysokim murkiem, wykonanym z kamieni o różnej wielkości

RUINY ZAMKU

Ponieważ po zrobieniu na ogrodowej skarpie – częściowo ucywilizowanego przez schody – gołoborza pozostało trochę materiału skalnego, postanowiono w najwyższej części ogrodu „odtworzyć” ruiny nieistniejącego w tym miejscu zamku (Fot. 5). Mimo tej dość nietypowej aranżacji wpisują się one w to miejsce tak bardzo, jakby naprawdę były wspomnieniem średniowiecznych czasów na tych świętokrzyskich ziemiach.

Fot. EDIN Architektura Krajobrazu
Fot. 5 – Z kamieni, które zostały po zabudowie skarpy, w najwyższym punkcie ogrodu „odtworzono” niewielki fragment ruin nieistniejącego, „średniowiecznego” zamku

Realizacja: EDIN Architektura Krajobrazu, www.edin-ogrody.pl

ZOBACZ TAKŻE:

Jak w ogrodzie zrobić Bramę Księżycową?

Jak zrobić ogrodzenie z kamienia?

Jak zrobić ogrodzenie izolujące działkę od drogi?

Jak z betonowego muru zrobić kamienny?

Czy powinno się ogrodzić działkę?

Zobacz także

Ściany i podłogi łazienek, w których okresowo panuje podwyższona wilgotność, wykańcza się najczęściej płytkami ceramicznymi. Dzięki nim łatwiej utrzymać w tych pomieszczeniach czystość, co ze względu na ich funkcję ma oczywiście duże znaczenie. Płytki ceramiczne chronią też zarówno podłogi, jak i ściany łazienek przed chwilowym zawilgoceniem podczas kąpieli domowników. Nie oznacza to oczywiście, że nie można łazienek wykańczać w inny sposób. Ten sam tynk, który układa […]

.

Szczególnie trudnym miejscem podczas układania płytek ceramicznych na ścianach łazienki lub kuchni są ich narożniki wypukłe (zewnętrzne). Takich problemów nie ma natomiast w narożach wklęsłych (wewnętrznych), w których płytki spotykają się pod kątem prostym (zazwyczaj), więc nie widać ich boków. W narożach wypukłych płytki ścienne spotykają się pod kątem rozwartym (z reguły 270º), więc ich boczne krawędzie są widoczne – obie lub […]

.

Myli się ten, kto myśli, że wybierając do ocieplania dwuwarstwowych ścian domu styropian najtańszy, zaoszczędził pieniądze. Może się bowiem okazać, że na droższy styropian o lepszych parametrach, wydamy mniej niż na ten, o gorszych właściwościach izolacyjnych. W ścianach dwuwarstwowych (Fot. 1), ocieplanych metodą lekką mokrą, to styropian (rzadziej – wełna mineralna) odpowiada przede wszystkim za ich izolacyjność termiczną (zobacz: Jaki styropian zastosować do ocieplenia ściany dwuwarstwowej?). […]

.

Sufity podwieszane z płyt gipsowo-kartonowych i rusztów z metalowych profili montuje się w całym pomieszczeniu lub jedynie w jego części. Mogą one służyć do ukrycia różnego rodzaju prowadzonych pod stropem instalacji – na przykład wentylacyjnych lub klimatyzacyjnych. Częściej jednak służą celom dekoracyjnym, oddzielając wizualnie niektóre strefy wnętrza – na przykład otwartą kuchnię od salonu (Fot. 1). Niezależnie od powodów zastąpienia tradycyjnych tynków sufitami podwieszanymi, najczęściej trzeba w nich […]

.