Jaki rodzaj stropu wybrać?

listek54bStropy, dzielące wnętrze domu na kondygnacje, wykonuje się przede wszystkim w budynkach wielopiętrowych lub parterowych z użytkowym poddaszem. Wykonanie stropu w budynkach parterowych nie jest jednak pozbawione sensu, nawet wtedy, gdy dom nie jest przykryty płaskim dachem, lecz stromym.

W domach murowanych wykonuje się stropy żelbetowe – wykonane w całości na budowie (monolityczne) lub całkowicie albo częściowo prefabrykowane. Natomiast stropy drewniane znajdują zastosowanie przede wszystkim w domach z drewna i budynkach murowanych nie powinno się ich stosować.

STROPY CZĘŚCIOWO PREFABRYKOWANE

Ten rodzaj stropów z gęsto rozstawionymi żebrami jest najczęściej stosowany w domach jednorodzinnych. Ich belki, składające się ze zbrojenia w kształcie kratownicy, której dolna cześć, wraz dodatkowymi prętami, zatopiona jest w betonowej stopce (Fot. 1), przygotowuje się w wytwórni. Tam też powstają pustaki stropowe, wypełniające przestrzeń między belkami.
Po ułożeniu na ścianach domu belek i pustaków oraz zbrojenia wieńców i żeber rozdzielczych, całość stropu (Rys. 1) betonuje się w taki sposób, by nad pustakami powstała płyta betonowa, najczęściej o grubości 3 centymetrów, nazywana nadbetonem. Montaż takiego stropu jest prosty i może się odbywać bez użycia dźwigu. Na czas betonowania belki trzeba jedynie podeprzeć stemplowaniem w rozstawie nie większym niż 2 metry.

Fot. 1 – Wszystkie belki stropów częściowo prefabrykowanych składają się z metalowej kratownicy, której dolne pręty zatopione są w betonowej stopce, raz z dodatkowymi prętami – gdy strop ma większą rozpiętość lub obciążenia
Rys. 1 – Strop częściowo prefabrykowany składa się z belek kratownicowych, pustaków wypełniających i betonu układanego na budowie

Rodzaje. Na rynku są różne rodzaje stropów częściowo prefabrykowanych. Odmiany z pustakami ceramicznymi, starsze – CERAM i FERT, oraz nowsze – POROTHERM (Fot. 2), których stopki belek uformowane są w ceramicznych kształtkach, produkuje się w dużych zakładach. Natomiast ich wersje betonowe, z których najbardziej popularna to TERIVA (Fot. 3), wykonywane są także w małych, lokalnych wytwórniach. To w jakiejś mierze zaleta, bo takiego producenta możemy zwykle znaleźć w okolicy budowy, co obniża koszty transportu elementów stropowych.

Fot. 2 – Przygotowany do tynkowania strop częściowo prefabrykowany z pustakami ceramicznymi i stopkami belek uformowanymi w ceramicznych kształtkach
Fot. 3 – Strop typu teriva z pustakami z keramzytobetonu i belkami o betonowych stopkach; w głębi widać spód żebra rozdzielczego, dzięki któremu strop nie będzie „klawiszował”

STROPY TYPU FILIGRAN

Strop ten składa się z cienkich płyt żelbetowych, przygotowanych w wytwórni dla konkretnego domu. W płytach tych zatopione jest zbrojenie kratownicowe, takie samo jak w belkach stropów częściowo prefabrykowanych. W zależności od potrzeb płyty są odpowiednio dozbrajane. Po ich ułożeniu na ścianach domu i stemplowaniu montażowym, na płytach układa się warstwę betonu o podanej w projekcie konstrukcyjnym grubości, która zależy od obciążenia i rozpiętości stropów.
Stropy typu filigran nie są przynajmniej na razie zbyt często wykonywane w domach jednorodzinnych, ale jeśli w pobliżu miejsca budowy znajduje się ich producent, warto sprawdzić, czy zastosowanie takiego stropu nie okaże się opłacalne pod względem ekonomicznym.

STROPY AKERMANA

Ten rodzaj stropu – z przedwojennym rodowodem – nadal stosuje się w domach jednorodzinnych. W stropie Akermana nie ma prefabrykowanych belek, lecz gęsto rozmieszczone żebra nośne (Rys. 2), które powstają po ułożeniu na deskowaniu pustaków ceramicznych, umieszczeniu wzdłuż ich rzędów zbrojenia (prętów podłużnych i strzemion) i zabetonowaniu całości razem z płytą grubości 3–4 cm. Pustaki ceramiczne mogą mieć wysokość 15, 18, 20 i 22 cm oraz szerokość 30 cm i długość 20 cm. Strop ten jest projektowany do konkretnych rozpiętości i obciążeń; jeśli potrzebna jest większa nośność, wykorzystuje się wyższe pustaki i mocniejsze zbrojenie. Wykonuje się go w całości na budowie, na pełnym lub prawie pełnym deskowaniu (deski rozsunięte na kilka centymetrów).
Strop Akermana świetnie spisuje się nad pomieszczeniami o nieprostokątnym i nieregularnym kształcie albo gdy mają w nim być różnej wielkości otwory.

Rys. 2 – Strop Akermana z wypełnieniem z pustaków ceramicznych ma żebra betonowane razem z górną płytą
Rys. 3 – Strop na belkach stalowych z wypełnieniem z żelbetowych płyt WPS i ułożonego na nich keramzytu
1
Zobacz także

Wystające ze ścian balkony są najbardziej wystawionymi na destrukcyjne oddziaływanie czynników atmosferycznych elementami domu. Słońce, deszcz, śnieg oraz częste i gwałtowane zmiany temperatury powodują, że nawet dobrze zabezpieczone z czasem niszczeją i wymagają remontu. Dotyczy to nie tylko warstw wykończeniowych, ale niekiedy także ich konstrukcji. Można się oczywiście zastanawiać, czy w domach jednorodzinnych – ze względu na bliskość ogrodu – balkony w ogóle są potrzebne. Jeśli już jednak […]

.

Wykonywanie więźb krokwiowo-jętkowych ma bardzo długą tradycję. Wciąż są one najczęściej stosowaną konstrukcją stromego, dwupołaciowego dachu. Mimo to połączenie jętek z krokwiami, mające dla tych dachów podstawowe znaczenie konstrukcyjne, wykonywane jest bardzo często niezgodnie ze sztuką budowlaną. Przy czym zdarza się to nawet zręcznym i wydawałoby się doświadczonym cieślom. O tym, że pozioma belka, nazywana jętką, służy do rozpierania pary krokwi mniej więcej […]

.

Są takie domy jednorodzinne, w których schody z parteru na piętro nie mają balustrad i poręczy – i to wcale nie dlatego, że właścicielom zabrakło pieniędzy na ich zrobienie. Tak po prostu zostały wymyślone, by przez oryginalną formę i wykończenie, swoją funkcją dekoracyjną konkurowały z komunikacyjną. Choć schody bez żadnych zabezpieczeń nie spełniają wymagań warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (§ 296, § 298), ich posiadacze […]

.

W domach jednorodzinnych kanalizacja działa grawitacyjnie, co oznacza, że ścieki spływają pod własnym ciężarem do sieci kanalizacyjnej, przydomowej oczyszczalni ścieków lub osadnika bezodpływowego, popularnie nazywanego szambem. By było to możliwe, do pionów kanalizacyjnych musi być zapewniony dopływ powietrza. Bez dostępu powietrza do pionów, podczas na przykład spuszczania wody w toalecie, powstawałoby podciśnienie, którego skutkiem byłoby wysysanie wody znajdującej się w syfonie (zamknięciu wodnym) wanny lub umywalki. Przez […]

.