Czy ogrzewanie podłogowe w całym domu to dobre rozwiązanie?

Jeśli zdecydowaliśmy się na centralne ogrzewanie domu, możemy ogrzewać go za pomocą zawieszonych na ścianach grzejników lub ułożonych w wylewce podłogi przewodów grzejnych. Możliwe jest też rozwiązanie pośrednie, na przykład wykonanie podłogówki tylko na parterze, a w pokojach na piętrze – zastosowanie grzejników.

Wodne ogrzewanie podłogowe (Fot. 1) jest najpopularniejszym rodzajem ogrzewania płaszczyznowego. Inne jego rodzaje – sufitowe i ścienne – są w domach jednorodzinnych stosowane jeszcze w ograniczonym zakresie.

Fot. 1 – Przewody grzejne, czyli rurki z tworzyw sztucznych zasilane ciepłą wodą z kotła, rozkłada się przede wszystkim na parterze, ponieważ przykrywa się je dość grubą wylewką betonową (7-8 cm), która sporo waży

Podstawowa różnica pomiędzy podłogówką a grzejnikami wynika właśnie z wielkości powierzchni grzejnej. Jeśli chcemy ogrzać pokój do temperatury na przykład 23°C, to do grzejników musimy dostarczyć bardzo gorącą wodę, a do przewodów grzejnych w podłodze (Fot. 2 i 3) – jedynie ciepłą. Ma to bardzo wyraźne przełożenie na koszty ogrzewania domu – przy podłogówce są one zdecydowanie mniejsze.

Fot. 2 – Pojedyncze obiegi grzewcze układa się w postaci ułożonych spiralnie pętli; średnica rur i odległość między nimi zależą przede wszystkim od wielkości zapotrzebowania na ciepło w danym pomieszczeniu
Fot. 3 – Przewody grzejne układa się na warstwie styropianu przykrytej folią refleksyjną z nadrukowaną kratką, która ułatwia zachowanie odległości między nimi; do podłoża mocuje się rury za pomocą specjalnych klipsów

Uwaga! Ogrzewanie podłogowe może być także elektryczne. Inwestycyjnie jest ono nawet tańsze od wodnego, ale za to dużo droższe w eksploatacji. Więc choć w niektórych domach jego wybór jako głównego źródła ciepła może mieć sens ekonomiczny, to najczęściej jest ono wykorzystywane do dogrzewania jedynie mniejszych pomieszczeń, na przykład łazienek.

NIEUZASADNIONE OBAWY

Ogrzewana podłoga ma swoich zwolenników i przeciwników. Do tych ostatnich należą jednak przede wszystkim ci, którzy nie mieszkali w domu z wodnym ogrzewaniem podłogowym.

Niezdrowa dla alergików. Ogrzewanie podłogowe bywa oceniane jako niezdrowe dla „uczuleniowców”, ponieważ ciepło „idzie” od podłogi, na której przede wszystkim osiada kurz. Tymczasem podłogówka (Fot. 4 i 5) przekazuje ciepło do pomieszczenia przede wszystkim przez promieniowanie cieplne. Zatem wywoływany przez nią ruch powietrza jest minimalny, w przeciwieństwie do grzejników, ogrzewających pomieszczenia przez konwekcję, czyli ruch powietrza, które opływa całe pomieszczenie – ciepło znad grzejnika przemieszcza się pod sufitem, by po częściowym wychłodzeniu wrócić do niego po podłodze. Tak więc to grzejniki wywołują ruch kurzu w pomieszczeniu, a nie podłogówka.

Fot. 4 – Spiralne pętle ogrzewania podłogowego układa się równomiernie od środka pomieszczenia w kierunku ścian, zagęszczając jedynie rozstaw przewodów w pobliżu drzwi tarasowych lub dużych okien, gdzie straty ciepła są większe
Fot. 5 – Równomiernie rozłożone na całej powierzchni i przykryte betonową wylewką przewody grzejne przykazują ciepło do pomieszczenia przede wszystkim przez promieniowanie, praktycznie nie wywołując ruchu powietrza

Puchną od niej nogi. Temperatura powierzchni ogrzewanej podłogi różni się od tej w pomieszczeniu na wysokości na przykład półtora metra jedynie o 1-2 stopnie. Ciepło podłogi nie jest więc prawie wyczuwalne.
Złe doświadczenia z puchnięciem nóg podczas długiego stania na ogrzewanej podłodze mogli mieć jedynie mieszkańcy domu (historia prawdziwa), w którym ogrzewanie takie – i to w dodatku elektryczne – zrobione zostało jedynie w niewielkiej, otwartej na salon kuchni. Pokryta płytkami kamiennymi kuchenna podłoga miała ogrzać oba pomieszczenia, zajmując jedynie około 1/6 ich całkowitej powierzchni. Nic zatem dziwnego, że w mroźne dni musiała być bardzo gorąca, co dla stojących na niej osób nie było zbyt przyjemne…
Jeśli ogrzewanie podłogowe zrobione jest na całej powierzchni ogrzewanych pomieszczeń, łącznie z holem i korytarzami, to jej delikatne ciepło jest wyczuwalne jedynie wtedy, gdy na dworze jest przez dłuższy czas minus 20-25 stopni. I nie jest to wówczas odczucie nieprzyjemne.

Utrudnia spanie. Spanie z głową w pobliżu źródła ciepła jest nieprzyjemne i pewnie niezdrowe. Dlatego nikt nie ustawia łóżka tak, by jego wezgłowie wypadało na grzejniku. Jednak odnoszenie tego do ogrzewanej podłogi nie ma większego sensu, bo jej temperatura praktycznie nie różni się od tej w całym pokoju. Osoba śpiąca z głową około pół metra nad podłogą nie jest w stanie wyczuć, że jest ona źródłem ciepła dla całego pomieszczenia i ogrzewanie podłogowe na pewno nie będzie zakłócać jej snu.

1
Zobacz także

Podczas wykańczania wnętrz tynkiem gipsowym należy zwracać uwagę, by nie miał on bezpośredniego kontaktu z niezabezpieczoną antykorozyjnie stalą, gdyż przyczynia się on do jej szybkiej korozji. To dlatego na przykład wypukłe krawędzie ścian lepiej wzmacniać kątownikami aluminiowymi niż stalowymi, nawet jeśli te ostatnie wykonane są z blachy ocynkowanej. Dobrze wykonane tynki gipsowe, ułożone na ścianach i sufitach (Fot. 1), a także słupach i belkach (Fot. 2) powinny być […]

.

Jednowarstwowe ściany domów, które zostały wybudowane kilkanaście lat temu z bloczków betonu komórkowego, mają współczynnik przenikania ciepła U nieco mniejszy niż 0,3 W/(m²K). Ich izolacyjność termiczna jest oczywiście mniejsza niż wymagają tego od ścian zewnętrznych obecnie obowiązujące przepisy, ale trudno je uznać za „zimne”. Gdy po ponad piętnastu latach właściciele jednego z takich domów (Fot. 1 i 2) zauważyli kilka drobnych rys na jego elewacji, […]

.

Bramy przesuwne są coraz częściej wybierane przez właścicieli domów jednorodzinnych. Przemawia za nimi to, że podczas otwierania i zamykania nie zajmują miejsca na podjeździe – można więc bezpiecznie zaparkować na nim samochód. Ma to szczególne znaczenie wtedy, gdy odległość domu od ogrodzenia wzdłuż ulicy – a więc i długość podjazdu – nie jest zbyt duża. Mające wielowiekową tradycję bramy uchylne, zwane też skrzydłowymi, nie mają […]

.

Żelbet jest kompozytem dwóch materiałów – betonu i stali, stosowanej w postaci prętów zbrojeniowych. Dzięki pomysłowi, by połączyć w jedną całość ich właściwości, sto kilkadziesiąt lat temu powstał materiał, który zrewolucjonizował budownictwo. Podstawowym warunkiem współpracy betonu i stali w konstrukcjach żelbetowych jest ich wzajemna przyczepność. Bez niej byłyby to tylko dwa oddzielne, niepowiązane ze sobą materiały – masywny, ale kruchy beton oraz bardzo wytrzymałe, ale wiotkie pręty […]

.