Jak odnowić zniszczony cokół z cegły klinkierowej?

W elewacjach tego domu, który stoi na zalesionej działce, z wysokimi drzewami, jest wiele rzeczy do naprawienia. Niestety architekt, który go projektował, zastosował w nich detale, które sprawdziłyby się pewnie na budynku stojącym w otwartej, nasłonecznionej przestrzeni, ale nie w takim zacienionym otoczeniu, w którym każde zawilgocenie wysycha bardzo długo.

Jednym z takich miejsc, które wymagają naprawy jest z pewnością cokół. Wykonany z klinkierowych cegieł, miał być nie tylko elegancki, ale i trwały. Tymczasem już po kilku latach pojawiły się na nim wykwity solne, a miejscami także zielonkawe glony (Fot. 1 i 2). Duży wpływ miały na to oczywiście warunki, w jakich stoi dom, ale także decyzja, że cokół ma być wysunięty przed płaszczyznę ścian domu. W polskich warunkach klimatycznych zdecydowanie lepiej sprawdzają się bowiem cokoły, których powierzchnia jest w stosunku do nich cofnięta.

Fot. 1 – Wysunięty cokół na zalesionej działce to od początku nie był dobry pomysł; po śladach pleśni w okolicach rynny widać, że także niedbałe wykonawstwo miało swój udział w kiepskim stanie całej elewacji tego domu
Fot. 2 – Częste zawilgacanie cokołu wodą spływającą po ścianach domu to główny powód wykwitów solnych na cegłach klinkierowych oraz pojawiania się glonów na wysuniętych cegłach cokołu

CZYSZCZENIE I IMPREGNACJA

Przed zastosowaniem środków chemicznych do usuwania wykwitów solnych oraz glonów i porostów, których bogatą ofertę znajdziemy w każdym sklepie z chemią budowlaną, warto sięgnąć po metody mechaniczne, czyli oczyścić cokół za pomocą szczotek. Nie powinny być one zbyt twarde, by nie porysować powierzchni cegieł.
Środków do usuwania osadów i mikroorganizmów należy używać zgodnie z instrukcją producenta preparatu, podaną zwykle na opakowaniu, pamiętając zakładaniu rękawic i okularów ochronnych.
Po zakończeniu tej czynności i wyschnięciu muru, należy go zaimpregnować, nie tylko dla przywrócenia mu świeżego wyglądu, ale przede wszystkim by zabezpieczyć cegły przed wnikaniem w nie wilgoci.
Środków do impregnacji klinkieru jest na rynku bardzo dużo i ma je w swojej ofercie chyba każdy producent chemii budowlanej. Ich zastosowanie przedłuży trwałość cokołów oraz opóźni powstawanie na nich wykwitów solnych oraz utrudni rozwijanie się na nich mikroorganizmów.
Uwaga! Do czyszczenia cokołów nie należy używać rozcieńczonego kwasu solnego, który wprawdzie jest skuteczny, ale niszczy powierzchnię cegieł; powoduje więc więcej szkody niż przynosi korzyści.

OBRÓBKA BLACHARSKA

Renowacja cokołu nie powinna jednak zakończyć się na jego oczyszczeniu i zaimpregnowaniu. By znacznie przedłużyć efekt wykonanych dotąd prac, powinniśmy nad cokołem wykonać obróbkę blacharską ze spadkiem na zewnątrz minimum 2%. Powinna ona wystawać poza lico cokołu na 3-4 cm i być zakończona kapinosem, by woda skapywała na ziemię, a nie spływała po cegłach (Rys. 1). Obróbkę najlepiej wykonać z blachy miedzianej, nie tylko ze względu na jej trwałość, ale także dlatego, że spatynowana będzie ładnie współgrać pod względem estetycznym z klinkierowym cokołem (Fot. 3).

Rys. 1 – Obróbka blacharska, wykonana z miedzi i zakończona kapinosem, powinna być wsunięta w szczelinę, wyciętą w taki sposób w dolnej spoinie elewacyjnych cegieł parteru, żeby nie uszkodzić poziomej izolacji przeciwwilgociowej
Fot. 3 – Wysunięta poza lico cegieł miedziana obróbka blacharska (zakończona oczywiście kapinosem), nie tylko chroni cegły przed zawilgoceniem wodą opadową spływającą po ścianach, ale i dobrze wygląda

Dla osadzenia obróbki trzeba w ścianie parteru, tuż nad cokołem, wykonać szczelinę na głębokość 3-4 cm. Nacięcie najłatwiej będzie zrobić za pomocą szlifierki kątowej, popularnie zwanej diaksą lub diaksem. Trzeba to jednak robić bardzo ostrożnie, by nie uszkodzić poziomej izolacji przeciwwilgociowej, znajdującej się pomiędzy ścianami – fundamentową i parteru.
Przycięte na odpowiednią szerokość pasy blachy, z wyprofilowanym wzdłuż jednej krawędzi kapinosem, najlepiej osadzić za pomocą żywicy epoksydowej lub innej o podobnej wytrzymałości. Poszczególne odcinki obróbki należy układać na zakład, a jeśli będzie ona wykonana z blachy miedzianej – to powinno się je połączyć ze sobą za pomocą lutowania.

NASZA RADA

W Polsce, ze względu na warunki klimatyczne, powinno się unikać robienia cokołów wysuniętych poza lico ścian kondygnacji naziemnych. Jeśli już się jednak na nie decydujemy, to jedynie wówczas, gdy dom nie jest (i nie będzie) osłonięty wysokimi drzewami, które utrudniają wysychanie styku cokołu ze ścianą. Jednak i wtedy zadbajmy o to, by była na nich porządna obróbka blacharska (najlepiej miedziana), z odsuniętym od cokołu kapinosem, a miejsce styku ściany fundamentowej ze ścianą parteru wykonane szczególnie starannie. Dotyczy to zwłaszcza układania poziomej izolacji przeciwwilgociowej.

więcej na ten temat:

Dlaczego cokół wokół domu nie może być zbyt niski?

Jaką wysokość powinien mieć cokół wokół budynku?

Czy cokół można otynkować w podobny sposób jak ściany domu?

Zobacz także

W prawie każdym domu lub mieszkaniu są takie miejsca w podłogach, w których płytki ceramiczne, ułożone w kuchni lub łazience, stykają się z parkietem lub drewnopochodnymi panelami. Ich połączenie powinno być zrobione bardzo starannie, ponieważ z reguły wypada w widocznym i często uczęszczanym miejscu. Tymczasem takie połączenie różnych posadzek wcale nie jest łatwe do wykonania. Po pierwsze dlatego, że materiały, z których są zrobione, różnią się od siebie parametrami […]

.

Najczęstszym objawem złego działania wentylacji naturalnej (nazywanej też – niezbyt słusznie – grawitacyjną) w naszym domu są zaroszone szyby okien. Zazwyczaj najbardziej widoczne jest to rano w sypialniach, zwłaszcza takich, w których śpią dwie osoby. Dopiero w drugiej kolejności sygnałem złej wentylacji mogą być plamy wilgoci w narożnikach ścian i na nadprożach okien, na których prędzej lub później pojawiają się czarne, wodoodporne kropki, […]

.

Izolacja przeciwwilgociowa, wykonana w poziomie parteru, ma dla domów niepodpiwniczonych niezwykle istotne znaczenie. Odcina ona bowiem cały budynek od wilgoci gruntowej. Dlatego jest niezmiernie ważne, by była nie tylko wystarczająco mocna i trwała, ale przede wszystkim ułożona szczelnie. Izolacja ta składa się z warstwy przeciwwilgociowej, ułożonej na zewnętrznych i wewnętrznych ścianach fundamentowych (Fot. 1) oraz – w terminie późniejszym – na podkładzie betonowym podłogi na gruncie (Fot. 2). Wykonuje się […]

.

W domach murowanych folię paroizolacyjną, chroniącą ocieplenie z wełny mineralnej przed zbyt gwałtownym napływem pary wodnej z wnętrz, stosuje się jedynie w dachach stromych i stropodachach o konstrukcji drewnianej. Inaczej jest z domami kanadyjskimi, czyli takimi, które są wykonane w technologii lekkiego szkieletu drewnianego. W „kanadyjczykach” paroizolację stosuje się we wszystkich przegrodach zewnętrznych, które mają kontakt z otoczeniem, a więc nie tylko w dachach stromych nad mieszkalnym poddaszem. Montuje się ją […]

.