Czy lepiej murować ściany na cienkie, czy grube spoiny?

NA CIENKIE SPOINY

Bloczki betonu komórkowego. Pierwszymi elementami, które dało się murować na cienkie spoiny przy użyciu zaprawy klejowej, były bloczki z lekkiego betonu komórkowego, przeznaczone do wykonywania ścian jednowarstwowych. Skoro nie planowano ich później ocieplać od zewnątrz styropianem lub wełną mineralną, nie można było murować takich ścian na grube spoiny (nie tylko z zaprawy zwykłej, ale także ciepłochronnej).
Przy takich grubych spoinach ściany byłyby pokryte bowiem siatką mostków termicznych. Dzięki udoskonaleniu technologii produkcji udało się wytwarzać bloczki z bardzo dużą dokładnością wymiarową, dzięki czemu można murować ściany na cienkie spoiny z zaprawy klejowej, których grubość ma zaledwie 1-3 mm (Fot. 8 i 9). Dodatkowo w bloczkach tych wyprofilowano boki we wpusty i wypusty, dzięki czemu można było prawie całkowicie zrezygnować z wykonywania spoin pionowych.
Z tak samo precyzyjnie wytworzonych bloczków betonu komórkowego wykonywane są teraz także warstwy nośne ścian dwu- i trójwarstwowych.

Fot. 8 – Ściany jednowarstwowe z betonu komórkowego wymurowane na cienkie spoiny poziome z zaprawy klejowej (spoiny pionowe są bez wypełnienia)
Fot. 9 – W starannie wymurowanej ścianie z bloczków betonu komórkowego spoiny są prawie niewidoczne, a ich powierzchnie – gładkie i równe

Ceramika poryzowana. Na cienkie spoiny można teraz murować ściany także z pustaków wykonanych z ceramiki poryzowanej, których górna i dolna powierzchnia są szlifowane (Fot. 10 i 11). Pustaki te mają boki wyprofilowane we wpust i wypust, więc w ścianach z nich także nie wykonuje się pionowych spoin. Muruje się je na zaprawy klejowe, a niektóre z nich także na zaprawy murarskie w pianie.
Ze szlifowanych pustaków z ceramiki poryzowanej wykonuje nie tylko ściany jednowarstwowe, ale także działowe oraz warstwy nośne ścian dwu- i trójwarstwowych.

Fot. 10 – Wewnętrzna ściana nośna wymurowana z poryzowanych pustaków ceramicznych na zaprawie murarskiej w pianie; obok ściana działowa też wykonana cienkie spoiny
Fot. 11 – Ściany z ceramiki poryzowanej można wymurować na cienkie spoiny poziome tylko wtedy, gdy pustaki „trzymają” wymiary oraz mają szlifowaną górną i dolną powierzchnię

Bloki wapienno-piaskowe. Są także bloki wapienno-piaskowe (Fot. 12 i 13), z których można murować na cienkie spoiny poziome i bez spoin pionowych. Muszą być to jednak wyroby renomowanych producentów, bo bloki silikatowe powinny prawie idealnie trzymać wymiary. Ich szlifowanie na budowie jest bowiem praktycznie niemożliwe, ze względu na bardzo dużą twardość silikatów.

Fot. 12 – Ściany z bloków wapienno-piaskowych też można wymurować na cienkie spoiny poziome z zaprawy klejowej oraz bez spoin pionowych
Fot. 13 – Bloki silikatowe muszą być bardzo dobrej jakości, gdyż są bardzo twarde i na budowie ich powierzchni nie da się łatwo zeszlifować

* * *
Cienkie spoiny to niewątpliwy postęp w dziedzinie murowania ścian. Przy takiej technologii nie tylko domy wznosi się szybciej, ale też na etapie budowy wprowadza się do nich mniej wilgoci technologicznej (a w niektórych rodzajach ścian – wcale). Ma to nie tylko duże znaczenie dla warunków, w jakich prowadzone są później prace wykończeniowe, ale też dla wysokości rachunków za ogrzewanie wilgotnych domów w pierwszych latach eksploatacji.
Ściany na cienkie spoiny można jednak murować jedynie z wysokiej jakości, a więc droższych materiałów ściennych (choć trzeba pamiętać o bardzo oszczędnym zużyciu zaprawy). Ich wznoszenie wymaga też od wykonawców umiejętności i doświadczenia, a przede wszystkim dużej staranności, gdyż bez tego nie da się poprawnie zbudować domu.

ZOBACZ TAKŻE:

Z czego wymurować ściany domu?

Jak powinno się murować ściany jednowarstwowe z bloczków betonu komórkowego?

Jakie błędy zdarzają się podczas murowania ścian z betonu komórkowego?

2
Zobacz także

Choć teraz ściany i sufity, nie tylko w domach jednorodzinnych, wykańcza się najczęściej tynkami gipsowymi, to wciąż nie brak osób, które wolą użyć do tego tradycyjnych tynków cementowo-wapiennych. Ich powierzchnia – jeśli nie układa się na nich gładzi gipsowej – jest mniej gładka niż tynków gipsowych, ale są one na pewno znacznie bardziej odporne na wilgoć. Wykonywanie tynków cementowo-wapiennych w takich pomieszczeniach jak nieogrzewane […]

.

RODZAJE DESEK Trwałość i wytrzymałość elewacji zależy w głównej mierze od grubości desek, a także od kształtu ich profilu poprzecznego. Na okładziny elewacyjne najczęściej stosuje się deski o przekroju prostokątnym. Powinny one mieć grubość nie mniejszą niż 16 mm i szerokość do 150 mm. Kolejnym rodzajem jest deska o przekroju diagonalnym (ukośnym), czyli o zmiennej grubości na szerokości – od 16 mm z grubszej strony, do minimum 5 mm – […]

.

Bardzo łatwo jest zrobić z drewna prosty, poziomy mostek nad ogrodowym strumieniem lub wydłużonym oczkiem wodnym – wystarczą dwie belki, kilkanaście desek i trochę gwoździ lub wkrętów. Sprawa jest bardziej skomplikowana, gdy chcemy, by taki drewniany mostek był wygięty w kształcie łuku. Mostek, którego przęsło wygięte jest w kształcie łuku (a dokładniej: wąskiego wycinka powierzchni walca), prezentuje się w ogrodzie ciekawiej (Fot. 1) niż prosty pomost […]

.

Podczas budowy domu kolejność niektórych robót wydaje się oczywista – najpierw wykonuje się warstwy nośne jego ścian, a dopiero później przykrywa je dachem. Ocieplenie takich ścian (a przy jednowarstwowych – wykonanie ich elewacji) zostawia się na później. Tak jest w najczęściej spotykanych sytuacjach, gdy dom przykryty jest tylko jednym dachem. Sprawy się komplikują, gdy dachy są dwa, z których jeden – położony […]

.