Który tynk jest lepszy: cementowo-wapienny czy gipsowy?

listek54bJeszcze trzydzieści lat temu zdarzało się, że ściany i sufity w polskich domach wykańczano tynkami wapiennymi. Były one wprawdzie bardzo zdrowe, ale stosunkowo słabe i łatwo pękały. Po nich nastała era tynków cementowo-wapiennych, dużo mocniejszych i trwalszych i trwa ona do dzisiaj. Dopiero mniej więcej od końca lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku zaczęto w Polsce na szerszą skalę stosować w domach jednorodzinnych tynki gipsowe.

Nikt pewnie nie prowadzi takich statystyk, ale wydaje się, że obecnie częściej już wykonuje się tynki gipsowe. Choć wciąż nie brakuje nie tylko wykonawców, ale i inwestorów, którzy opowiadają się za tradycyjnymi tynkami cementowo-wapiennymi.

TYNKI CEMENTOWO-WAPIENNE

Tynki te, robione z cementu, wapna, piasku i wody, układa się w trzech warstwach: podkładową warstwą jest obrzutka (szpryc), podstawową – narzut, a wykończeniową – gładź.
Kiedyś tynki przygotowywano przede wszystkim na budowie, mieszając składniki w betoniarce. Z tego powodu poszczególne partie zaprawy mogły się od siebie różnić, a ich jakość w dużej mierze zależała od doświadczenia wykonawców i jakości surowców (szczególnie piasku).
Obecnie mieszanki do wykonania tynków cementowo-wapiennych kupuje się gotowe w hurtowniach i marketach budowlanych. Dzięki dodatkom uszlachetniającym i kontrolowanemu procesowi produkcji tynki wykonane z zapraw gotowych mają znacznie lepszą jakość niż te robione własnoręcznie przez wykonawców.
Tynki gotowe też układa się w trzech warstwach, których nazwy są nieco inne niż tradycyjne. Pierwszą jest środek gruntujący, drugą – tynk podkładowy, a trzecią – tynk dekoracyjny. Bywa że z tej ostatniej warstwy się rezygnuje, szczególnie gdy na takich tynkach mają być później przyklejone płytki ceramiczne.
Tynki cementowo-wapienne mają grubość około 15 mm, a średni koszt ich wykonania waha się w granicach 25-27 zł za 1 m².

TYNKI GIPSOWE

Tynki te przygotowuje się z gotowych mieszanek, dodając na budowie wodę. Nanosi się je na ściany i sufity w jednej warstwie – ręcznie lub maszynowo. Wcześniej jedynie gruntuje się ściany i sufity, by zwiększyć przyczepność zaprawy. Wykonanie tynków gipsowych jest zdecydowanie łatwiejsze i trwa krócej niż cementowo-wapiennych; szybciej też twardnieją i wysychają. Podczas tynkowania gipsem wprowadza się do pomieszczeń mniej wilgoci, dzięki czemu szybciej powstają warunki do wykonywania dalszych prac wykończeniowych.
Przy tynkach gipsowych dużo łatwiej osiągnąć gładkość ścian, nawet mniej doświadczonym, ale starannym wykonawcom (Fot. 1).

Fot. 1 – Tynkiem gipsowym można ładnie wykończyć nie tylko ściany i sufity, ale też podniebienie i boki schodów

Tynki gipsowe są bardzo zdrowe i dobrze regulują poziom wilgotności powietrza w pomieszczeniach, tworząc przyjazny dla człowieka mikroklimat. Można je stosować także w pomieszczeniach uważanych za „mokre”, takich jak kuchnie, łazienki i pralnie, a nawet w garażach (Fot. 2 i 3).

Fot. 2 – Tynki gipsowe można bez przeszkód stosować w łazienkach i kuchniach, a także przyklejać do nich glazurę
Fot. 3 – Tynk gipsowy sprawdzi się nawet w garażu, chociaż okresowo bywa w nim wilgotno i zimno

Są one jednak mniej wytrzymałe pod względem mechanicznym od tynków cementowo-wapiennych; można łatwo je uszkodzić, na przykład przy przesuwaniu lub wnoszeniu mebli. Uszkodzenia te można jednak szybko naprawić za pomocą tanich i gotowych do użycia gipsowych gładzi szpachlowych.
Ponieważ gips powoduje korozję stali, do wzmocnienia krawędzi otworów w ścianach stosuje się kształtowniki aluminiowe lub stalowe, zabezpieczone antykorozyjnie. Z tego też powodu do wieszania obrazów i różnych przedmiotów na ścianach otynkowanych gipsem należy używać gwoździ miedzianych lub mosiężnych. Nie dotyczy to oczywiście wkrętów z plastikowymi kołkami.
Nie mają tej wady tynki cementowo-wapienne, gdyż cement tworzy na powierzchni stali warstwę pasywną, chroniącą ją przed korozją.
Średni koszt wykonania 1 m² tynku gipsowego to 24-26 zł.

CEMENTOWO-WAPIENNE ZE SZTABLATURĄ

Ponieważ tynki cementowo-wapienne nie mają gładkiej powierzchni, niektórzy decydują się na nałożenie na nie dwumilimetrowej sztablatury gipsowej. Pomieszczenia wyglądają wtedy, jakby były wykończone gipsem, ale nie jest to rozwiązanie godne polecenia, gdyż nałożenie sztablatury kosztuje drugie tyle, co wykonanie tynku cementowo-wapiennego. Oznacza to, że za 1 m² tak wykończonej powierzchni ścian lub sufitów zapłacimy powyżej 50 zł.
Niektórzy decydują się na wariat pośredni – tynk cementowo-wapienny wykończony gładzią gipsową. Jednak to rozwiązanie nie jest wcale tanie, bo za 1 m² takiego wykończenia zapłacimy około 40 zł.

NASZA RADA

Zdecydowanie polecamy tynk gipsowy, który jest nie tylko gładszy i zdrowszy oraz łatwiejszy w wykonaniu i szybciej wysycha, ale też wprowadza do pomieszczeń mniej wilgoci niż tynk cementowo-wapienny, przez co dalsze prace wykończeniowe można prowadzić w bardziej sprzyjających warunkach.

więcej na ten temat:

Co jest ważne przy tynkowaniu gipsem ścian i sufitów?

W których pomieszczeniach warto zrobić tynki cementowo-wapienne?

Czym najlepiej wykończyć ściany i sufity?

Jak uniknąć rdzawych plam na tynku gipsowym?

Jak tynkować ściany i sufity przed zamontowaniem okien?

Zobacz także

W prawie każdym domu lub mieszkaniu są takie miejsca w podłogach, w których płytki ceramiczne, ułożone w kuchni lub łazience, stykają się z parkietem lub drewnopochodnymi panelami. Ich połączenie powinno być zrobione bardzo starannie, ponieważ z reguły wypada w widocznym i często uczęszczanym miejscu. Tymczasem takie połączenie różnych posadzek wcale nie jest łatwe do wykonania. Po pierwsze dlatego, że materiały, z których są zrobione, różnią się od siebie parametrami […]

.

Najczęstszym objawem złego działania wentylacji naturalnej (nazywanej też – niezbyt słusznie – grawitacyjną) w naszym domu są zaroszone szyby okien. Zazwyczaj najbardziej widoczne jest to rano w sypialniach, zwłaszcza takich, w których śpią dwie osoby. Dopiero w drugiej kolejności sygnałem złej wentylacji mogą być plamy wilgoci w narożnikach ścian i na nadprożach okien, na których prędzej lub później pojawiają się czarne, wodoodporne kropki, […]

.

Izolacja przeciwwilgociowa, wykonana w poziomie parteru, ma dla domów niepodpiwniczonych niezwykle istotne znaczenie. Odcina ona bowiem cały budynek od wilgoci gruntowej. Dlatego jest niezmiernie ważne, by była nie tylko wystarczająco mocna i trwała, ale przede wszystkim ułożona szczelnie. Izolacja ta składa się z warstwy przeciwwilgociowej, ułożonej na zewnętrznych i wewnętrznych ścianach fundamentowych (Fot. 1) oraz – w terminie późniejszym – na podkładzie betonowym podłogi na gruncie (Fot. 2). Wykonuje się […]

.

W domach murowanych folię paroizolacyjną, chroniącą ocieplenie z wełny mineralnej przed zbyt gwałtownym napływem pary wodnej z wnętrz, stosuje się jedynie w dachach stromych i stropodachach o konstrukcji drewnianej. Inaczej jest z domami kanadyjskimi, czyli takimi, które są wykonane w technologii lekkiego szkieletu drewnianego. W „kanadyjczykach” paroizolację stosuje się we wszystkich przegrodach zewnętrznych, które mają kontakt z otoczeniem, a więc nie tylko w dachach stromych nad mieszkalnym poddaszem. Montuje się ją […]

.