Czy w kominie kominka musi być naczynie na kondensat?

Kominy do kominka rzadko kiedy buduje się teraz z cegły. Zostały one prawie całkowicie wyparte przez kominy prefabrykowane, które pod wieloma względami sprawują się od nich lepiej. Do tego wykonanie komina z gotowych elementów jest szybsze niż murowanie go cegły ceramicznej.

Wnętrze takich kominów wykonane jest z odcinków rur ceramicznych, odpornych na bardzo wysokie temperatury i łączonych ze sobą szczelnie, natomiast ich obudowa o przekroju prostokątnym – zrobiona jest z lekkiego keramzytobetonu (Fot. 1), który jest bardzo dobrym podłożem pod tynk (Fot. 2).

Fot. 1 – Kominy, nie tylko dymowe do kominków, ale także spalinowe do kotłów grzewczych oraz te z przewodami wentylacyjnymi wykonuje się teraz przeważnie z gotowych elementów prefabrykowanych
Fot. 2 – Prefabrykowany komin z przewodem dymowym do kominka oraz dwoma przewodami wentylacyjnymi po otynkowaniu – z podłogi wystaje rura doprowadzająca do wkładu kominkowego powietrze z zewnątrz

W kominie prefabrykowanym z reguły znajduje się systemowa wyczystka do usuwania sadzy gromadzącej się w dolnej części przewodu dymowego, w trakcie jego czyszczenia podczas obowiązkowej kontroli kominiarskiej (Fot. 3). Wyczystka jest oczywiście zamykana szczelnie metalowymi drzwiczkami.

ODPROWADZANIE SKROPLIN

Wątpliwości można mieć jedynie, czy prefabrykowane kominy do kominka muszą być wyposażone w ceramiczne naczynie (Fot. 4) do gromadzenia kwaśnego kondensatu. Taki element komina, na co dzień osłonięty metalową kratką, był przydatny przy instalowaniu – nieprodukowanych już od pewnego czasu – tradycyjnych kotłów z otwartą komorą spalania oraz kotłów turbo.

Fot. 3 – Bardzo często przewody dymowe do kominka wyposażone są nie tylko w zamykaną drzwiczkami wyczystkę, ale także w znajdujące się po nią naczynie na skropliny, osłaniane metalową kratką
Fot. 4 – W większości kominków naczynia na skropliny pozostaną puste, może dlatego nie podłącza się ich do kanalizacji, jak to miało miejsce przy kotłach z otwartą komorą spalania oraz turbo

Można by jeszcze rozważać celowość jego stosowania przy kominkach z płaszczem wodnym, w których może dojść czasami do wykroplenia pary wodnej w kominie. W zwykłym kominku jest to jednak mało prawdopodobne, gdyż temperatura spalin w jego przewodzie dymowym jest co najmniej rzędu 250ºC. Takie zjawisko mogłoby mieć miejsce ewentualnie tylko w początkowej fazie rozpalania drewna w kominku, jeśli byłoby ono mokre. Ale wilgotnym drewnem – zwłaszcza iglastym – nie należy w kominku palić nigdy, gdyż grozić to może wybuchem osadzającej się wtedy w kominie sadzy. Gdy będziemy używać tylko drewna odpowiednio suchego (schnącego pod zadaszeniem przez co najmniej półtora roku), to wyposażanie komina w pojemnik na skropliny wydaje się całkowicie zbędnym wydatkiem, na szczęście niezbyt dużym.
Wielu inwestorów daje się jednak namówić na zakup komina z naczyniem na skropliny, choć najprawdopodobniej nigdy nie będą mieli okazji do usuwania z niego skroplin (ciekawe, że z reguły nie jest ono podłączone do kanalizacji). Problem może być jedynie to, że takie naczynie na skropliny utrudnia usuwanie sadzy, która może trafić do niego w wyniku czyszczenia przewodu dymowego przez kominiarza.

WZGLĘDY ESTETYCZNE

Pewną uciążliwością jest też to, że takie osłonięte metalową kratką naczynie jest widoczne od strony salonu, nie będąc raczej jego ozdobą (Fot. 5 i 6). Dotyczy to oczywiście także drzwiczek wyczystki, choć tutaj producenci znacznie lepiej zadbali o ich estetykę.

Fot. 5 – Niestety, przeważnie zarówno drzwiczki wyczystki, jak i kratka osłaniająca naczynie na kondensat widoczne są bezpośrednio z salonu
Fot. 6 – Czasem dostęp do wyczystki i naczynia na kondensat jest zrobiony nieco dyskretniej na zapleczu kominka, od strony otwartej na salon kuchni

Rzadko bowiem zdarzają się takie domy, w których salon – w miejscu lokalizacji kominka – sąsiaduje przez ścianę z pomieszczeniem technicznym, z którego można mieć dostęp do wyczystki przewodu dymowego i naczynia na skropliny (Fot. 7 i 8).

Fot. 7 – Gdy kominek zaprojektowano na tle ściany, oddzielającej pomieszczenie techniczne od salonu, to jego komin może zostać w nią wmurowany
Fot. 8 – W takich domach dostęp do wyczystki komina kominka i naczynia na skropliny jest od strony pomieszczenia technicznego – nie są więc widoczne z salonu

ZOBACZ TAKŻE:

Gdzie najlepiej składować drewno do kominka?

Dlaczego powietrze do kominka powinno być doprowadzane bezpośrednio z zewnątrz?

Czy nad kominkiem powinna być kratka wentylacyjna?

Czy w salonie i otwartej na niego kuchni potrzebne są dwie kratki wentylacyjne?

Co zrobić, żeby w kominie kominka zawsze był dobry ciąg?

Zobacz także

Podczas wykańczania wnętrz tynkiem gipsowym należy zwracać uwagę, by nie miał on bezpośredniego kontaktu z niezabezpieczoną antykorozyjnie stalą, gdyż przyczynia się on do jej szybkiej korozji. To dlatego na przykład wypukłe krawędzie ścian lepiej wzmacniać kątownikami aluminiowymi niż stalowymi, nawet jeśli te ostatnie wykonane są z blachy ocynkowanej. Dobrze wykonane tynki gipsowe, ułożone na ścianach i sufitach (Fot. 1), a także słupach i belkach (Fot. 2) powinny być […]

.

Jednowarstwowe ściany domów, które zostały wybudowane kilkanaście lat temu z bloczków betonu komórkowego, mają współczynnik przenikania ciepła U nieco mniejszy niż 0,3 W/(m²K). Ich izolacyjność termiczna jest oczywiście mniejsza niż wymagają tego od ścian zewnętrznych obecnie obowiązujące przepisy, ale trudno je uznać za „zimne”. Gdy po ponad piętnastu latach właściciele jednego z takich domów (Fot. 1 i 2) zauważyli kilka drobnych rys na jego elewacji, […]

.

Bramy przesuwne są coraz częściej wybierane przez właścicieli domów jednorodzinnych. Przemawia za nimi to, że podczas otwierania i zamykania nie zajmują miejsca na podjeździe – można więc bezpiecznie zaparkować na nim samochód. Ma to szczególne znaczenie wtedy, gdy odległość domu od ogrodzenia wzdłuż ulicy – a więc i długość podjazdu – nie jest zbyt duża. Mające wielowiekową tradycję bramy uchylne, zwane też skrzydłowymi, nie mają […]

.

Żelbet jest kompozytem dwóch materiałów – betonu i stali, stosowanej w postaci prętów zbrojeniowych. Dzięki pomysłowi, by połączyć w jedną całość ich właściwości, sto kilkadziesiąt lat temu powstał materiał, który zrewolucjonizował budownictwo. Podstawowym warunkiem współpracy betonu i stali w konstrukcjach żelbetowych jest ich wzajemna przyczepność. Bez niej byłyby to tylko dwa oddzielne, niepowiązane ze sobą materiały – masywny, ale kruchy beton oraz bardzo wytrzymałe, ale wiotkie pręty […]

.