Dlaczego instalacja kanalizacyjna musi być napowietrzana?

W domach jednorodzinnych kanalizacja działa grawitacyjnie, co oznacza, że ścieki spływają pod własnym ciężarem do sieci kanalizacyjnej, przydomowej oczyszczalni ścieków lub osadnika bezodpływowego, popularnie nazywanego szambem. By było to możliwe, do pionów kanalizacyjnych musi być zapewniony dopływ powietrza.

Bez dostępu powietrza do pionów, podczas na przykład spuszczania wody w toalecie, powstawałoby podciśnienie, którego skutkiem byłoby wysysanie wody znajdującej się w syfonie (zamknięciu wodnym) wanny lub umywalki. Przez taką otwartą instalację kanalizacyjną do wnętrza domu dostawałyby się gazy, nazywane kanałowymi, które mają nie tylko nieprzyjemny zapach, ale mogą być także niebezpieczne, jak metan czy siarkowodór.
By do tego nie dochodziło, piony kanalizacyjne w domu (a przynajmniej jeden z nich – najlepiej ten, który jest najbardziej obciążony) powinny być wyprowadzone ponad dach (Fot. 1) i zakończone wywiewką, nazywaną też rurą wywiewną lub kominkiem odpowietrzającym (Fot. 2). Umożliwia ona nie tylko napowietrzanie instalacji kanalizacyjnej, ale także usuwanie do atmosfery znajdujących się w niej gazów kanałowych.

Fot. 1 – Pion wentylacyjny instalacji kanalizacyjnej musi być wyprowadzony ponad dach – usytuowanie go obok okna wyłazowego ułatwi jego konserwację lub naprawę
Fot. 2 – Wystająca ponad pokrycie dachu wywiewka stanowi zakończenie głównego pionu kanalizacyjnego – na dachu stromym powinna ona mieć długość minimum 50 cm

Ważne jedynie, by wywiewka, chroniąca dom przed wyziewami kanalizacyjnymi, znajdowała się powyżej górnej krawędzi okien, zarówno tych zamontowanych w połaci dachu, jak w ścianach domu. Zgodnie z warunkami technicznymi, jakim powinny odpowiadać budynki (§ 125), także jej odległość od okien – mierzona w poziomie – nie powinna być mniejsza niż 4 m. Te warunki dotyczą także czerpni powietrza wentylacji mechanicznej nawiewno-wywiewnej z odzyskiem ciepła, umieszczanej zazwyczaj w ścianie budynku.

Uwaga! Zabronione jest prowadzenie przewodów wentylujących instalację kanalizacyjną nie tylko w kanałach spalinowych i dymowych, w których plastikowe rury mogłyby ulec zniszczeniu, ale także w wentylacyjnych.

Wyprowadzona ponad dach wywiewka, powinna być zabezpieczona nie tylko przed deszczem i śniegiem, ale także przed możliwością zagnieżdżenia się w niej ptaków. Jej przekrój poprzeczny powinien być co najmniej taki, jak pionu. Wywiewka powinna wystawać ponad pokrycie (Fot. 3) na minimum 0,5 m na dachu stromym (przy małym spadku połaci – bardziej) oraz 1 m – na płaskim, by nie została zatkana przez opady zalegającego śniegu.

Fot. 3 – Gdy wywiewka jest „przytulona” do komina, w którym są kanały wentylacyjne, dobrze jest, jeśli wystaje około 50 cm ponad jego „czapkę”
Fot. 4 – Producenci mają bardzo często w ofercie systemowe wywiewki, które pasują kolorem i stylem do oferowanych przez nich pokryć dachowych

RODZAJE WYWIEWEK

Na rynku jest wiele rodzajów wywiewek w różnych kolorach i kształtach (Fot. 4-6). Są one przede wszystkim wykonane z tworzyw sztucznych, ale bywają też wywiewki blaszane i ceramiczne. Wielu producentów pokryć dachowych ma w swojej ofercie kominki wentylacyjne, dopasowane do nich materiałowo i wzorniczo.

Fot. 5 – Systemowe wywiewki oferowane są często wraz z kołnierzami, które gwarantują ich szczelne zamocowanie w pokryciu dachu
Fot. 6 – Wywiewka nie powinna się specjalnie rzucać w oczy, dlatego dobrze, jeśli jest ona kolorem dopasowana do pokrycia dachu

LICZBA WYWIEWEK W DOMU

Wywiewka to nie tylko, niewielki zresztą, dodatkowy wydatek – to dla dachu także potencjalne miejsce przecieków, wymagające starannego uszczelnienia, zarówno w płaszczyźnie pokrycia, jak i membrany dachowej. Dlatego zazwyczaj ogranicza się liczbę wywiewek i nie robi się ich na każdym pionie kanalizacyjnym. Dopuszczalne jest zrobienie jednej wywiewki dla dwóch pionów, na przykład kuchennego i łazienkowego, jeśli jest taka możliwość: mamy do dyspozycji nieużytkowy stryszek, a oba piony nie są one od siebie zbytnio oddalone. Trzeba jedynie zadbać o to, by wywiewka miała wtedy odpowiednio większy przekrój – powinien być on co najmniej o 1/3 większy niż przekrój rur wywiewnych na pojedynczych pionach.
Pozostałe piony, bez wyprowadzonych ponad dach kominków odpowietrzających, powinny być wyposażone w zawory napowietrzające.

ZAWORY NAPOWIETRZAJĄCE

Na końcach pionów, które nie są zakończone wywiewką, montuje się zawory napowietrzające. Zapewniają one napływ powietrza do instalacji kanalizacyjnej, ale nie pozwalają na wypływ z niej gazów kanałowych do pomieszczenia – dlatego bez obaw można je instalować wewnątrz domu.
Zawory napowietrzające montuje się w pozycji pionowej na końcu pionu – zazwyczaj pod stropem najwyższej kondygnacji (Fot. 7) lub na stryszku pod kalenicą. Można je umieścić nawet na parterze – na przykład w pomieszczeniu technicznym obok podejścia kanalizacyjnego do zlewozmywaka (Fot. 8). Ważne jedynie, by zawór ten znajdował się co najmniej 10 cm powyżej jego syfonu.
Do zaworów napowietrzających musi oczywiście dopływać powietrze, dlatego nie należy ich szczelnie zabudowywać. Można je natomiast osłonić na przykład zdejmowaną płytką, ale tak, by przez szczeliny wokół niej mogło napływać do zaworu powietrze z pomieszczenia.

Fot. 7 – Zawór napowietrzający pionu, który nie kończy się wywiewką, można umieścić na jego końcu pod stropem ostatniej kondygnacji
Fot. 8 – Zawór ten można też umieścić na końcu podejścia kanalizacyjnego – ważne jedynie, by znalazł się on 10 cm powyżej syfonu

WIĘCEJ NA TEN TEMAT:

Jak najtaniej pozbyć się ścieków z domu?

Czy warto robić w domu dodatkową instalację z „szarą” wodą?

Zobacz także

Najczęstszym objawem złego działania wentylacji naturalnej (nazywanej też – niezbyt słusznie – grawitacyjną) w naszym domu są zaroszone szyby okien. Zazwyczaj najbardziej widoczne jest to rano w sypialniach, zwłaszcza takich, w których śpią dwie osoby. Dopiero w drugiej kolejności sygnałem złej wentylacji mogą być plamy wilgoci w narożnikach ścian i na nadprożach okien, na których prędzej lub później pojawiają się czarne, wodoodporne kropki, […]

.

Izolacja przeciwwilgociowa, wykonana w poziomie parteru, ma dla domów niepodpiwniczonych niezwykle istotne znaczenie. Odcina ona bowiem cały budynek od wilgoci gruntowej. Dlatego jest niezmiernie ważne, by była nie tylko wystarczająco mocna i trwała, ale przede wszystkim ułożona szczelnie. Izolacja ta składa się z warstwy przeciwwilgociowej, ułożonej na zewnętrznych i wewnętrznych ścianach fundamentowych (Fot. 1) oraz – w terminie późniejszym – na podkładzie betonowym podłogi na gruncie (Fot. 2). Wykonuje się […]

.

W domach murowanych folię paroizolacyjną, chroniącą ocieplenie z wełny mineralnej przed zbyt gwałtownym napływem pary wodnej z wnętrz, stosuje się jedynie w dachach stromych i stropodachach o konstrukcji drewnianej. Inaczej jest z domami kanadyjskimi, czyli takimi, które są wykonane w technologii lekkiego szkieletu drewnianego. W „kanadyjczykach” paroizolację stosuje się we wszystkich przegrodach zewnętrznych, które mają kontakt z otoczeniem, a więc nie tylko w dachach stromych nad mieszkalnym poddaszem. Montuje się ją […]

.

Fundamenty, będące podstawą każdego budynku, mają bardzo duże znaczenie nie tylko dla jego trwałości, ale także sztywności. Jeśli są dobrze zaprojektowane i wykonane, to mogą uchronić go przed uszkodzeniami, spowodowanymi na przykład nierównomiernym osiadaniem gruntu. Niestety sposób, w jaki w Polsce najczęściej wykonuje się ławy fundamentowe domów jednorodzinnych nie jest najlepszy. Zwykle betonuje się je bowiem bezpośrednio w wykopie (Fot. 1), często nawet wtedy, gdy nie za bardzo […]

.