Dlaczego w domach kanadyjskich paroizolację układa się nie tylko w dachu?

W domach murowanych folię paroizolacyjną, chroniącą ocieplenie z wełny mineralnej przed zbyt gwałtownym napływem pary wodnej z wnętrz, stosuje się jedynie w dachach stromych i stropodachach o konstrukcji drewnianej. Inaczej jest z domami kanadyjskimi, czyli takimi, które są wykonane w technologii lekkiego szkieletu drewnianego.

W „kanadyjczykach” paroizolację stosuje się we wszystkich przegrodach zewnętrznych, które mają kontakt z otoczeniem, a więc nie tylko w dachach stromych nad mieszkalnym poddaszem. Montuje się ją również w ścianach zewnętrznych oraz w stropach pod nieużytkowymi poddaszami i nad nieogrzewanymi piwnicami lub stykającą się z gruntem przestrzenią wentylowaną. Dotyczy to także stropodachów o większym lub mniejszym pochyleniu połaci.

OPÓŹNIACZ PARY WODNEJ

Nazwa paroizolacja sugeruje, że folia ta zatrzymuje parę wodną we wnętrzu domu czy mieszkania. Tymczasem jej zadaniem nie jest blokada pary wodnej w budynku, a jedynie powolne dozowanie jej przepływu przez przegrody zewnętrzne. Stąd zdecydowanie lepsza dla tej folii jest nazwa opóźniacz pary wodnej, stosowana w budowlanym nazewnictwie kanadyjskim.

Folia opóźniacza pary powinna cechować się małą paroprzepuszczalnością. Określa się ją za pomocą współczynnika Sd, który porównuje paroprzepuszczalność folii z równoważną jej dyfuzyjnie grubością warstwy powietrza. Dla folii pełniących rolę opóźniacza wartość Sd powinna być w granicach 20–100 m.

Kiedyś paroprzepuszczalność folii określano w ilości pary wodnej, która może przepłynąć przez jej 1 m² w ciągu doby. Dla folii paroizolacyjnych było to 0,5-6 g/m²/24h (dla porównania wysokoparoprzepuszczalne membrany dachowe miały wartości powyżej 2000 g/m²/24h). Taki sposób określania paroprzepuszczalności folii dużo lepiej przemawia do wyobraźni – ma jednak te wadę, że wartość tego parametru zależy w bardzo dużym stopniu od warunków, w jakich przeprowadzano badanie. Z tego powodu porównywanie właściwości różnych folii jest bardzo utrudnione.

ROLA OPÓŹNIACZA

Dzięki zastosowaniu opóźniacza pary w przegrodach zewnętrznych budynku, zimą nie dochodzi do gwałtownego wykraplania się dużych ilości wilgoci w warstwach ich ocieplenia. Oprócz spadku izolacyjności termicznej takiej zawilgoconej izolacji, groziłoby to też korozją i butwieniem elementów drewnianej konstrukcji budynku. Dlatego folia opóźniacza pary powinna być układana z wielką starannością w taki sposób, który zapewni jej szczelność na całej powierzchni wszystkich przegród zewnętrznych domu (Fot. 1 i 2). W miejscach otworów okiennych i drzwiowych folię należy naciąć po skosach, wywijając ją na ościeże otworu okiennego lub drzwiowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na szczelność opóźniacza pary w miejscach kontaktów i gniazdek elektrycznych, a także w miejscach przejść wszelkich instalacji przez opóźniacz pary.

Fot. 1 – W domach kanadyjskich opóźniacz pary wodnej układa się nie tylko w dachu, ale także na wszystkich przegrodach, które stykają się z powietrzem zewnętrznym
Fot. 2 – Na ścianach zewnętrznych folię opóźniacza układa się w końcowym etapie budowy domu, gdy ich drewniana konstrukcja jest już wypełniona izolacją termiczną

Wszystko to ma ogromne znaczenie dla trwałości budynku i izolacyjności termicznej jego przegród zewnętrznych (zobacz: Dlaczego paroizolacja musi być położona szczelnie?).

Uwaga! Opóźniacz pary wodnej stosuje się tylko i wyłącznie w przegrodach, które stykają się z otoczeniem domu – ścianach zewnętrznych, stropodachach, dachach i stropach parteru nad nieogrzewanymi piwnicami lub przestrzenią wentylowaną. Nie stosuje się go natomiast w przegrodach wewnętrznych – ścianach działowych i stropach międzykondygnacyjnych. Dotyczy to także tych ścian łazienki, które nie stykają się z powietrzem zewnętrznym, a jedynie oddzielają ją od innych pomieszczeń domu.

MONTAŻ OPÓŹNIACZA PARY WODNEJ

Do montażu opóźniacza pary można przystąpić dopiero wtedy, gdy wilgotność elementów drewnianej konstrukcji jest mniejsza niż 16-18%. Folię tę mocuje się do drewnianej konstrukcji przegród za pomocą zszywek.

Dla zapewnienia ciągłości i szczelności powłoki opóźniacza pary, pasy folii należy układać na etapie montażu konstrukcji budynku w miejscach połączenia ścian wewnętrznych ze ścianami zewnętrznymi oraz na ostatniej kondygnacji – na oczepach ścian zewnętrznych i wewnętrznych (Fot. 3).

Fot. 3 – Na oczepach ścian zewnętrznych, w miejscach oparcia stropów oraz w miejscach, w których będą do nich przylegać ściany wewnętrzne, należy wcześniej ułożyć pasy foli opóźniacza

Stropy międzykondygnacyjne i ostatniej kondygnacji. W miejscach oparcia stropów na ścianach zewnętrznych należy na ich oczepach założyć pas folii opóźniacza szerokości około 75 cm, który później będzie otaczał krawędź stropu. W stropach międzykondygnacyjnych zakłady – dolny i górny – będą później połączone z folią układaną na ścianach zewnętrznych.

Natomiast pasy opóźniacza pary, ułożone na oczepach ścian zewnętrznych ostatniej kondygnacji łączy się szczelnie dołem z ich paroizolacją, a górą z folią paroizolacyjną układaną na stropie ostatniej kondygnacji, jeśli będzie się on stykał z nieogrzewanym strychem (Rys. 1) lub na połaci dachu (Rys. 2) – w domach z mieszkalnym poddaszem.

Rys. 1 – Pas folii opóźniacza pary, ułożony na oczepie ściany ostatniej kondygnacji, łączy się z folią ułożoną na suficie stropu, stykającego się z nieogrzewanym poddaszem
Rys. 2 – Jeśli na poddaszu będą pomieszczenia mieszkalne, to pas folii ułożony na oczepie ściany podczas prac konstrukcyjnych, łączy się z opóźniaczem pary wodnej dachu
1
Zobacz także

Nieregularne płyty z piaskowca to materiał, który znakomicie nadaje się do wykonania różnych ogrodowych przedsięwzięć. Z większych płyt można zrobić nawierzchnie ścieżek, kamienne podłogi w altanach oraz stopnie ogrodowych schodów, a z mniejszych – murki oporowe, podtrzymujące niezbyt wysokie skarpy. Płyt piaskowca nie można oczywiście układać bezpośrednio na gruncie, nawet po wcześniejszym zdjęciu ziemi roślinnej. Rodzaj podbudowy pod wykonywane z nich różne obiekty małej architektury ogrodowej, a zatem i zakres związanych […]

.

Im lepszą izolacyjność termiczną mają profile okienne i zamontowane w nich zestawy szybowe, tym ważniejsze jest staranne osadzenie okien w ścianach. Ich poprawny montaż nie tylko zapewnia szczelność i izolacyjność termiczną na styku ościeżnicy okna z ościeżem, czyli otworem w ścianie, ale też chroni piankę montażową przed zawilgoceniem i spowodowaną tym jej degradacją. Przy montażu bardzo istotne jest, by okno było jednakowo skutecznie uszczelnione na całym swoim obwodzie, […]

.

Murłaty, na których opierają się krokwie dachowe, są bardzo ważnym elementem dla nośności i stabilności dachu stromego. Dlatego zwykle poświęca się dużo uwagi ich solidnemu połączeniu ze ścianą kolankową. Niestety zdecydowanie mniejszą wagę przywiązuje się do ich właściwego ocieplenia. Murłata znajduje się na styku dachu i ściany zewnętrznej (Fot. 1). Ponieważ te dwie przegrody zewnętrzne domu wykonuje się i ociepla na różnych etapach budowy, […]

.

W domach energooszczędnych wyposażenie okien w rolety zewnętrzne powinno być standardem. Ograniczają one bowiem nie tylko straty ciepła zimą, ale chronią także przed przegrzewaniem wnętrz latem. Dlatego dodatkowe pieniądze wydane na rolety zwrócą się szybko mniejszymi wydatkami na ogrzewanie i chłodzenie pomieszczeń w domu. Kasety rolet mogą być w różny sposób mocowane do ścian nad otworami okiennymi, a ich lokalizacja zależy między innymi od rodzaju ścian zewnętrznych. ŚCIANY DWUWARSTWOWE […]

.